Veel fraais gezien afgelopen week; heel veel zelfs. Wonderlijke foto's mogen maken die ik hier graag laat zien. Overigens was het op vrijdag, in weerwil van het stralende zonnetje, niet warmer dan 11 graden, dus na een dagje natuur was ik verkleumd tot op het bot.
Op donderdag, uit het werk, had ik de gelegenheid de drone uit te laten boven de bollenvelden. Net op tijd, want ze waren al bezit de tulpen te toppen.
Zoals elk jaar begeef ik me graag tussen de bloeiende tulpen, op zoek naar de foeragerende Gele Kwikstaart. Wat ik nog niet eerder zag: de kwikstaart zoekt het net zo goed op de narcissen! Het tegenlicht geeft hier een heel bijzonder effect; de bloemen lijken wel geschilderd.
O, en nu ik er nog eens naar kijk vraag ik me af of ik niet de Engelse Gele Kwik voor de lens heb. Let op de minder grijze kop en de wat gele oogstreep. Dat zou dan de eerste keer zijn dat ik die (bewust) zie; een "lifer" dus.
Zoals ik hierboven zei: de tulpen werden al getopt. Hier een Gele Kwikstaart die zo'n lege stengel dan maar gebruikt als zangpost.
Op vrijdag bezocht ik drie natuurgebieden in Zuid-Holland. Hier zien we drie Kluten op een rijtje in de Nieuwe Driemanspolder. Foto in high-key, dat betekent dat die hoofdzakelijk uit witten bestaat, met wat zwarte accenten. Heeft wel wat, dacht ik.
In diezelfde polder twee Visdieven. Schitterende, elegante vogels.
Nou ken ik de Rietzanger vooral als zanger in het riet, maar hier zien we hem een plekje gevonden hebben in het raapzaad (voor het gemak hebben we het altijd over koolzaad, maar volgens mij is het raapzaad en is koolzaad meer voor op akkers.)
Dat is toch ook schitterend, zo geel op geel. Een Gele Kwikstaart eveneens vanuit het raapzaad zingend.
Goed zo! Hier heeft een Kleine Mantelmeeuw een Amerikaanse rode rivierkreeft te pakken. Die wordt even verveeld als kundig gesloopt en in stukken verorberd.
Deze foto is niet zomaar te begrijpen. We zien hier een paartje Scholekster dat zich angstig tegen de grond drukt. De reden zie je aan de linkerrand van de foto. Een Kievit heeft op datzelfde stukje land zijn nest en duldt geen andere vogels in zijn nabijheid. Met agressieve duikvluchten probeert hij de schollies te verjagen. Dat lukt hem ook.
Ik verkas naar de nabijgelegen vogelplas Starrevaart, waar weinig te beleven is. Hoewel, helemaal aan de overkant van de plas loopt een Flamingo! Best bijzonder.
Na een uurtje heb ik het wel gezien en rij ik naar Lentevreugd, een pareltje van een natuurgebied net boven Wassenaar. Mijn eerste foto heeft iets van een klassiek schilderij. Ik neem het grote kunstenaars niet kwalijk dat ze mij na-apen...
Die zitten er veel: Roodborsttapuitjes. Hun roepje wiet trak-trak vergezelt mij op mijn wandeling door het gebied.
Kneu. Ik hoop op een mannetje, met fraai rozerood gekleurde borst, maar die krijg ik niet voor de lens.
De Groenling zit daar ook en zal er zijn nest wel maken.
Altijd leuk om tegen te komen; ook redelijk schuw: de Putter. Een van onze kleurigste inheemse vogeltjes.
Maar goed, ik ging naar dit gebied voor de braamsluiper en de nachtegaal. Van die laatste hoorde ik er drie en zag er geen; de eerstgenoemde zag en hoorde ik, maar een foto lukte niet. Wie weet, een volgende keer.
