Even iets moois nr. 484 - van kikkers en eekhoorns

Een mens is toch een beetje een gewoontedier en zo overkwam het me dat ik sterk het voornemen kreeg een bezoek te brengen aan mijn kleine Brabantse vriendjes in De Brand en het Wandelbos. Het was sterker dan ik, dus: op weg naar een warm weerzien!

De Boomkikkertjes zaten op hun gemak te zonnen in de braamstruiken. En waar ik liep te puffen van de hitte, daar zaten zij te genieten van het felle zonnetje zonder te verbranden.

Mijn hoop is nog eens een foto te kunnen maken dat zo'n beestje óp een braam zit. Maar hoewel dichtbij, lukte het niet.

De Brand, grenzend aan de Loonse en Drunense duinen, is een natuurgebied dat rijk is aan van alles, waaronder vlinders (en muggen, maar daar ga ik het nu niet over hebben.) Ook zeldzame soorten, zoals de kleine ijsvogelvlinder. Maar hier zien we het Groot Dikkopje, een algemene verschijning.

De Boomkikker, beetje moeilijk verhaal. Er zijn verschillende populaties in Nederland, maar ik geloof dat ze van nature hier niet voorkomen. Ze zijn dus van elders meegenomen en hier uitgezet, maar ze worden ook wel weer gevangen door verzamelaars.

De plekken waar ze zitten wordt zorgvuldig geheim gehouden, maar ja, wat is geheim in ons kikkerlandje... Fotografen weten ze makkelijk te vinden.

De ochtend was voor de kikkertjes, de middag voor de eekhoorntjes. U weet het wel: in het Tilburgse Wandelbos bevindt zich een populatie van de Aziatische (of Siberische) Grondeekhoorn. Ooit achtergelaten (ontsnapt, zegt een andere lezing) omdat een dierenparkje werd ontmanteld.

Het zijn werkelijk schattige beestjes. Klein, actief, niet schuw, en hoewel ze ook gerust in een boom klimmen, zijn ze hoofdzakelijk actief op de grond.

Ze zitten graag op een lage tak om een nootje of zo te eten. Geweldige beestjes; dank jullie wel!

Even iets moois nr. 410 - Eekhoorntjes

In de herfst is het leuk om een bezoekje te brengen aan de Aziatische Grondeekhoorns. Ze zijn dan druk met het verzamelen van nootjes en het aanleggen van hun wintervoorraad. Buiten dat: ze zijn gewoon geweldig fotogeniek!

In Tilburg, in twee stadsparken - het Wandelbos en het belendende De Warande - leeft een aardige populatie Aziatische Grondeekhoorns.

Je ziet dat niet zo op deze foto, maar ze zijn gewoon piepklein. Ze hebben dan ook al gauw een hele kluif aan een flinke noot.

Ja natuurlijk, er zijn ook genoeg andere parkvogels als mezen, vinken en deze Roodborst.

De Grondeekhoorns zijn achtergebleven toen in de jaren zeventig een dierenparkje moest worden ontruimd. "De verhuisdoos viel van de vrachtwagen" is de gebruikelijke, romantische versie van het verhaal van hun aanwezigheid. De eerlijke variant wil dat de toenmalige directeur, vrezend dat de helft van de beestjes aan stress om de verhuizing zou overlijden, ze gewoon heeft los gelaten. Op hoop van zegen, eigenlijk.

Die zegen kwam van de gemeente, toen de raad besloot dat ze mochten blijven. Ze concurreren niet met andere diersoorten zoals onze eigen eekhoorn. Die leeft immers (hoog) in de boom. Zou dat blaadje dienen als bekleding van zijn holletje?

Hier is dan zo'n inheemse Eekhoorn. Ook bezig nootjes te verstoppen voor de koude dagen.

Deze foto laat zien waarom veel mensen geen weet hebben van hun aanwezigheid. In een rommelig bos met omgewaaide bomen en afgezaagde takken hebben ze een perfecte schutkleur.

De parken worden druk belopen. Het viel ons op dat kinderen wel de eekhoorns zagen, maar hun ouders niet. Reden genoeg om op zoek te gaan naar het kind in jezelf...

Nog eentje dan. Zitten ze eenmaal te knabbelen dan zijn ze - voorzichtig - redelijk makkelijk te benaderen en willen ze best even poseren. ZdHwewl tot volgend jaar!