Even iets moois nr. 596 - Nog meer paddenstoelen

Nog meer paddenstoelen. Dit jaargetij hang ik de grote lens even aan de wilgen en richt ik het oog (en de camera) voornamelijk naar de grond. Qua verschijningsvorm blijven de zwammen en boleten me fascineren.

Leuk, twee Vliegenzwammen waarvan één jonkie. In de achtergrond een pand van Natuurmonumenten.

Een groepje Bundelmycena op rottend hout. Komt ook voor op rieten daken, maar dan is het tijd voor een nieuw.

Op een van die witte hoedjes zit een vlieg, maar die lijkt geen Nederlandse naam te hebben. Ik bespaar u de Latijnse.

Het Heksenschermpje. Leeft in loofbossen. Is giftig, maar vergiftigingen met fatale afloop zijn niet bekend. Ruikt naar anijs, maar zo dicht was ik er niet bij.

Misschien de Braakrussula, maar in ieder geval een russulasoort. Zelden helemaal gaaf te zien en ik weet niet waarom dat zo is.

Weer het tweetal van de eerste foto, maar nu alleen scherp gesteld op de voorste. Het blijft toch een iconisch stoeltje, die Vliegenzwam.

Zoals vaker gezegd vind ik een onderwerp in zijn biotoop altijd wel aantrekkelijk. Daarom hier, van enige afstand, een Russula met het bos als entourage.

Zeldzaam, deze Kammetjesstekelzwam. Jong goed te eten. Vorig jaar zag ik in dezelfde omgeving - het Corversbos - een veel grotere. Die was zo overweldigend qua verschijning dat ik dagen van slag was.

Die zie ik nu voor het eerst: de Narcisridderzwam. Giftig, en de geur is onaangenaam en doet denken aan gas of teer.

Gewone Zwavelkop. Zeer algemeen en toch ook weer giftig.

Even iets moois nr. 561 - Amsterdamse Waterleidingduinen

Afgelopen vrijdag struinde ik door de AWD, op zoek naar strijdende bokken. De bronst van het Damhert is in volle gang. Maar ook speurde ik naar fotogenieke paddenstoelen. Ik heb al vaker spijt gehad dat ik zo gespitst was op dat ene doel, dat ik ander moois zomaar over het hoofd zag. Dus met een open oog en de hoed op d'oren toog ik de paden op, de lanen in.

Ik moet geducht wennen aan de nieuwe camera en ik merk dat mijn foto's over het algemeen wat donkerder zijn dan met het oude toestel. Komt denk ik doordat ik nu op een schermpje kijk en niet meer door de lens. Blijven oefenen Stam!

Jawel. Ik word aangetrokken door het geluid van (zo lijkt het) brekende takken en tref een tweetal bokken die elkaar flink de oren wassen. Wanhopig zoek ik op mijn nieuwe toestel het knopje om hier een filmpje van te maken, maar dat vind ik niet. Dan toch maar een foto.

Veel toepasselijker wordt het niet: de Grauwgroene Hertenzwam. Zwak giftig; kan bewustzijnstoornissen veroorzaken. Daar geniet ik al jaren van dus ik laat deze maar staan.

Het Waaiertje.

De Grote Parasolzwam. Zeer algemeen, soms zo hoog als een krukje. Ik fotografeer ze bijna nooit omdat ik er niet een aansprekende foto van kan maken, maar zoals dit vind ik het nog wel aardig.

Krijg nou toch wat... Ik sta tussen een groep goudhaantjes in de hoop er eentje voor de lens te krijgen, fladdert ineens een Kleine Bonte Specht mijn beeld in! Een echte bosvogel, formaat mus, en zeer onopvallend.

In tegenstelling tot hun Grote broer zijn ze tamelijk zwijgzaam en foerageren ze eerder op de takken dan op een stam. Hoor je ze (hun roep is vrij kenmerkend) dan wil dat lang niet zeggen dat je ze in beeld krijgt. Heel leuk dat dit me ten deel valt.

De Russula-familie is groot en wijdverbreid. Dit is een Stevige Braakrussula.

Er spreekt een zekere vertrouwelijkheid uit de manier waarop deze Honingzwam tegen een boomstam lijkt te rusten.

Dit lijkt me een Damhert met een harem, maar erg druk lijkt hij zich niet te maken. Misschien even pauze?

Omdat ik toch op pad ben kijk ik gelijk naar een nieuwe staande schemerlamp. Hier staan wel wat aardige modelletjes, maar de kleur is wat saai. Ik zoek nog even verder.

Ook dit zouden Honingzwammen zijn. Geweest zijn, eigenlijk.

Aandoenlijk roze, deze Heksenschermpjes.

Hier rij ik graag een stuk voor om: de Spechtinktzwam. Ik vind het een van de allermooiste paddenstoelen. Ze komen hoofdzakelijk wat oostelijker in ons land voor, maar deze staat in Naarden. Ver achter een hek met een bordje 'verboden toegang,' maar laat ik nou de lange telelens erop hebben zitten. Een paddenstoelenfoto met 800mm; dat verzin je niet, maar ik ben er erg blij mee.

Van mijn avonturen maakte ik ook weer een filmpje, waarin drone-beelden van de AWD zijn gecombineerd met deze foto's. Je vindt het op mijn YouTube-kanaal 'Stam vliegt' en daar kun je je op abonneren:

https://youtu.be/FM-5g0H3-KA

Even iets moois nr. 559 - Paddo's!

Ik ben een herfstkind denk ik, want ik verheug me altijd weer op het eind van de zomer. Als alles verstilt, de nachten kouder worden en de ochtend gloort met een dun sliertje mist. Qua vogels komen dan weer de overwinteraars, maar eerst zien we nog de uitbarsting van zwammen en paddenstoelen. Over die laatste dit blogje...

Ik onderdruk de neiging om de foto's heel licht af te werken (mijn natuurlijke neiging) en hou ze wat donkerder om de sfeer van een dicht bos te benaderen.

De Porseleinzwam. Overal nu te zien in velerlei soorten en maten en altijd met glanzende hoed.

Een groepje van de Glimmerinktzwam. Erg onopvallend, maar ze staan er wel fotogeniek bij.

Verscholen in het gras staat een aantal exemplaren van de Langsteelfranjehoed. Mooi wel.

Waarschijnlijk pas vanmorgen geboren: het Heksenschermpje. Prachtig zachtroze, een lust voor het oog.

Parelstuifzwammen. Zeer herkenbaar met al die stekeltjes.

U zag het misschien al direct, maar ik moest het even opzoeken: de Groene Anijstrechterzwam. Er zijn veel kleurige paddenstoelen en toch maar heel weinig mensen die dat opmerken.

Altijd gezellig bij de Gewone Zwavelkop. Dicht tegen elkaar aan vormen ze als het ware een mini-dorpje voor de familie Spillebeen.

De Witte Kluifzwam, een nogal slordig gemodelleerde paddenstoel.

Nog een groepje van de Glimmerinktzwam. Leuk met die gegroefde hoedjes.

De Gele Knolamaniet. Een thermofiele soort zegt het groot paddenstoelenboek en ik vind die term zo mooi dat ik niet ga opzoeken wat ze betekent. Misschien ben ik zelf ook wel licht thermofiel...

De Kastanjeboleet. Een stoere paddenstoel en goed eetbaar.

Een Rechte Koraalzwam; intrigerende soort wel, die koraalzwammen. Ik neem de foto van enige afstand zodat er ook nog een vaag stukje bos op staat.

Ik zit op mijn knieën, half achter een boom als ik achter me ineens hoor: Meneer, hallo. Ik kijk op en zie een mevrouw op een paard, stilstaand. Ja, zeg ik, in de veronderstelling dat ze mij bedoelt. Mijn paard vindt het een beetje spannend, zegt ze. Dus? vraag ik, niet onwelwillend. Kunt u misschien even achter die boom vandaag komen, dan snapt mijn paard het en durft hij verder. Ik schiet in de lach, maar niet hardop, en ga wat zichtbaarder op het pad staan. Dankuwel, zegt ze, vanaf het weer voortsjokkende paard. Altijd leuk, die spontane ontmoetingen...

Tot slot: ik maakte met de drone nog een klein filmpje in die omgeving: 

https://www.youtube.com/watch?v=WpM_f9URqtM