Zo her en der heb ik nog wat plaatjes die het aanzien (meer dan) waard zijn. Van overal en nergens.
Er waren dit jaar overal wel Kolibrievlinders te zien. Het is een dagactieve nachtvlinder en vooral aan het eind van de middag of vroeg in de avond aan te treffen.
Kenmerkend zijn de enorm lange roltong en natuurlijk de supersnelle vleugelslag die aan een kolibrie doet denken.
Een algemene soort maar door zijn ijle gestalte niet heel opvallend: de Houtpantserjuffer.
Met dat rode oog een fraaie soort: de Kleine Roodoogjuffer. Toch nóg minder opvallend dan de juffer op de vorige foto. Hij is nog wat kleiner en ijler en houdt zich bovendien op aan slootkanten of op het kroos in de sloot. Je oog (haha...) moet er maar net op vallen.
Al jaren heb ik de wens een Zomertortel op de plaat te krijgen. Een lastige soort. Er zijn er al niet zo veel, zijn ook lang niet in het hele land te vinden en ze zijn daarbij ook nog eens verrekte schuw. Maar op een druilerige vrijdag toog ik naar de Flevopolder waar een paartje zou broeden. Ik moest er een kilometer of 9 vv. voor lopen maar kon uiteindelijk deze verre foto maken. Eigenlijk ben ik er best blij mee.
Een paartje Bruinrode Heidelibel in copula en tegenlicht.
Deze knaap wordt ten onrechte vaak voor een soort wesp versleten. Dat is hij niet zoals je al kunt zien aan de enorme ogen. Het is een Stadsreus, herkenbaar aan die ogen en het gele stuk hoofd daartussen.
In de botanische tuin op de Uithof kun je zoeken naar de Muurhagedis. Een nogal kwestieuze soort, althans op die plek. De authentieke Muurhagedis komt alleen voor in het zuiden van Limburg, met name op de stadsmuren van Maastricht. Op andere plekken in ons land is hij waarschijnlijk meegesmokkeld vanuit Kroatië of zo en hier los gelaten, door iemand die zich 'natuurliefhebber' voelt.
Ik zie dat ik elk jaar dit zelfde stukje Westerheide fotografeer. Het ging me, behalve om die mooie invoerende lijn, om de heide. Na de buien staan er stukken in bloei, maar het merendeel is toch dor en doods.
We zien dat hier nog wat beter: veel oranjebruin met af en toe wat paarse dotten. Het maakt het landschap wel extreem kleurig wanneer het zonnetje er een beetje op staat.
Ik ben gek op dit soort doorkijkjes. Een mooie omlijsting, een lichte verte en mensen of objecten die het contrast benadrukken.
