Afgelopen vrijdag begaf ik mij naar 's Graveland. Daar liggen buitenplaatsen als Boekesteyn, Bantam, Gooilust en die gaan dan weer over in het Spanderswoud. Mijn doel was de vijf spechtensoorten van ons land te horen, te zien en zo mogelijk op de foto te krijgen. Nee, niet de draaihals dus. Nog voor de lunch had ik alle soorten gehoord, de drie bonte gezien en mijn foto's waren allemaal mislukt. Even zien wat wel toonbaar is.
Nou zeg, zomaar een Goudvink die kort voor me op een tak gaat zitten. Nog wel het kleurrijke mannetje. Helemaal blij mee.
Heel erg gewoon en momenteel overtal wel te horen en te zien: de Roodborst.
Ik speur een grasveld af, op zoek naar de groene specht. Die zit er niet, maar wel twee Grote Lijsters. Verre plaatjes, want ze zijn razendschuw. Zelfs op 60 meter houden ze me nauwlettend in de gaten, klaar om weg te vliegen.
De spikkels op de borst van een Grote Lijster ogen wat rommeliger dan die van de zanglijster. Hun roep is een kenmerkend rrrrrrrrrrrrrrrrr en hun zang een melancholiek wijsje. Ongeveer als van de merel, maar dan alleen de eerste helft.
Waar ik ook loop in dat gebied, nergens ben ik zonder het geluid van Appelvinken. Lastige soort; houdt zich vrijwel uitsluitend in boomtoppen op. Ik kom dan ook niet verder dan een bewijsplaatje. Een vogel die in ieders top 5 mooiste vogels hoort. Vind ik.
Dat de lente zijn intrede heeft gedaan is goed te zien aan de krokussen.
Gelukkig kun je ook een macro-opname maken met de telelens, want die alleen heb ik bij me. Zodoende hier een krokus op 800mm.
