zondag 16 januari 2022

Even iets moois nr. 461 - Friese vogeltjes

Nou nou zeg. Kon ik zomaar één dag van tevoren nog een vogelhut boeken. Dat voorspelt niet veel goeds voor het aanbod, maar we hebben intens genoten in HBN9! Dat ik met 1.044 foto's thuis kwam zegt waarschijnlijk wel voldoende...





Zoals in elke hut wolkt het ook hier van de Kool- en Pimpelmezen die zich tegoed doen aan de pitjes, pinda's en vetbollen die voor ze worden neergelegd. Het is dan de kunst om een plaatje te maken dat je nog niet eerder maakte. Zoiets, eigenlijk...





Ik miste hem al de hele dag, maar aan het eind van de middag is daar plotseling de Zwarte Mees. Hij neemt een badje van 5 seconden en is vertrokken voor ik er erg in heb.





Eveneens wat later op de middag duiken er twee Staartmezen op. Schattige, hyperactieve beestjes met een exorbitant lang staartje; eveneens na een heel kort badje weer weg.





Over badderen gesproken: de Pimpelmees kwam ook even afspoelen.





Die grijsblauwe rug en de perzikkleurige buik, die acrobatische houding, het blijft een fotogenieke vogel, de Boomklever.





Al de zoveelste Roodborst die ik op de foto heb, maar met zo'n ingetogen achtergrond blijf ik ze gewoon heel erg mooi vinden!





Rond de hut houdt zich een drietal Gaaien op. Slim en wantrouwend; de minste beweging vanachter het spiegelglas jaagt ze terug de bomen in.





Mevrouw Grote Bonte Specht komt kijken of ik wel wat vet aan de stronk heb gesmeerd. Nou, dat had ik, dus afgewisseld door het mannetje peuren ze dat er weer lekker uit.





Ach, veel gewoner wordt het niet gauw, maar een mooie Merel zet ik graag op de foto.





"Spiegeltje spiegeltje aan de wand..." Ik moest even experimenteren hoe ik dat stronkje zo in het water kon leggen dat ik spiegelfoto's kon maken. Hier wel aardig gelukt.





Door in het water een eilandje te maken en daar wat pitjes in een kuiltje te leggen, kreeg ik de Koolmezen zo ver dat ze op dit plekje kwamen; soms met twee, drie of vier tegelijk.





We staan op het punt van vertrek als plotseling een Sijs opduikt aan de rand van de vijver. Hij pakt een paar pitjes en weg is ie weer, maar ondertussen heb ik mijn plaatje!