Even iets moois nr. 301 - Vage plaatjes

De zaterdag was een dag met mist en rijp; bijzondere omstandigheden dus. Kijken of dat ook bijzondere plaatjes oplevert. We zoeken het in Lage Vuursche.

Twee bladeren, elk met een druppel en een randje rijp.

Iemand zwaait naar me. Hij komt me vaag bekend voor...

De mist geeft een ijle sfeer in het bos. Ik versterk dat door over te belichten en de camera naar boven te kantelen tijdens de opname.

De meeste blaadjes zijn er wel af.

Zo'n bospaadje krijgt ineens toch een heel ander gezicht. De heidestruikjes zijn berijpt, de mist maakt alles wat vager en iets wat kleur heeft springt er dan uit.

Mooi.

Een paar eikenblaadjes met een randje rijp.

Een paar eenzame berken versterken het gevoel van verlatenheid.

O kijk, nog wat kleurige blaadjes. Net of het licht geeft in het verder kale bos.

Eén beuk pronkt nog met herfstige kleuren. Dat zal wel niet lang meer duren.

Diezelfde beuk, vanaf de andere kant gezien.

En als afsluiter een fraai getand blad met een wit randje. Je oog moet er maar net op vallen. Er zijn veel mensen die kijken, maar slechts weinigen die echt zien.

Even iets moois - nr. 265; van herfst en 'wilde' dieren

Afgelopen vrijdag op pad geweest: rondje Oostvaardersplassen. Geen enkele foto gemaakt! Daarom iets uit de oogst van voorgaande weken.

Ienie-mienie zijn ze, deze haarmosjes in het bos. Erg leuk om daar een poosje op handen en knieën rond te kruipen, op zoek naar een aansprekende compositie.

Ook maar een centimeter of twee: koraalzwammetjes. Het zijn net lichtjes op de vaak donkere bosgrond.

Dit dreumesje fotografeer ik van enige afstand om extra te benadrukken hoe klein ie is.

Bijna alle blaadjes zijn gevallen, maar hier toch nog een herfstige tak.

Op 26 november gaat de zon wel zo fantastisch onder dat ik de snelweg verlaat en er toch maar even van geniet. Dit is in de omgeving van Bunnik.

In het Biotopwildpark Anholter Schweiz wordt een roedel Wolven gehouden. Een stuk of 10 binnen een omheining van een paar voetbalvelden groot.

Bijzondere beesten, die de krant halen wanneer ze in het wild de grens met Nederland oversteken.

Ze hebben in het echt een enorme actieradius, dus elke omtuining moet frustrerend zijn voor deze prachtige dieren. Ik maak dan ook met gemengde gevoelens mijn fotootjes.

Ook de Lynx heeft een plekje in het wildpark. Schitterend, deze grote katten.

Over katten gesproken: dit is de wilde Europese Kat. In Limburg komen ze voor, zij het in kleine aantallen.

Het zou zomaar je huisdier kunnen zijn....

Van kleur en zwart en wit

Begin november zetten we de caravan een weekendje op een wintercamping te Otterlo. Ik maakte er te weinig foto's zie ik achteraf, want er zat veel meer in.

Zomaar een bospaadje.

Een Vliegenzwam is wel zo iconisch dat het niet meevalt er een onderscheidend plaatje van te maken. Deze bevalt mij wel vanwege de leegte en koele kleur van de achtergrond. Ik had er ook een moeten proberen van nog iets meer afstand, bedacht ik me eenmaal weer thuis...

Een beetje experimenteren met het onderwerp in de schaduw en een lichte achtergrond. Dat moet ik nog wat verder zien te ontwikkelen.

Tja, de Witkruintapuit in Sassenheim. Ik ben niet zo'n twitcher, dus toen tout vogelend Nederland er al op was uitgekeken, kwam ik nog eens langs. Met wat hulp van een buurtbewoner ontdekten we al snel het beestje en tot onze verbazing kwam hij een kijkje bij óns nemen...

Ik vond het in eerste instantie jammer dat de vogel deze keer niet de gemeentetuin uitkoos. Door de daar liggende keien zou een mooi 'natuurlijk' plaatje mogelijk zijn. Maar bij nader inzien lijkt me een achtergrond van oranje kozijnen en een voorgrond van bladdragend geboomte minstens zo bijzonder. Ben er stiekem een beetje trots op...