Even iets moois nr. 616 - Weidevogels

Het voorjaar dient zich voorzichtigjes aan. En langzaamaan vullen de polders zich weer met onze eigen broedvogels, terwijl de wintergasten zich klaarmaken voor vertrek. Zonder enige haast, dat dan weer wel.

Een vervreemdend gezicht, wanneer je zomaar in een groep grazende Brandganzen fotografeert.

Toch best wel mooi: de Holenduif. Iets kleiner dan de bekendere houtduif. Foerageert graag op het land en broedt in een boomholte.

Voor de tweede keer dit jaar tref ik een Roodhalsgans. Die hoort te overwinteren in de Donau-delta, dus ergens in de contreien van Roemenië en Bulgarije. Maar een enkeling sluit zich aan bij andere ganzen die westwaarts trekken en dan ineens heb je er eentje bij ons in de polder. Zeldzaam dus.

Alweer overtal te horen: de Tureluur. De eerste exemplaren nemen alweer hun plek in de polder in.

Een Grote Zilverreiger stapt statig over het veld. Die fladderveren achteraan heeft hij alleen in het voorjaar. Extra aantrekkelijk voor een potentiële partner.

Een Scholekster, ook weer teruggekeerd. 's Winters houden ze zich graag aan onze kusten op.

En datzelfde geldt voor onze Kievit. In behoorlijke groepen fleuren ze alweer onze polder op met hun enthousiaste iewit en acrobatische vlucht.

Ineens hoor ik vanuit het weiland de klagende roep van een Zwartkopmeeuw. Met enig speuren ontdek ik er drie tussen de kokmeeuwen. Leuk dat je hier zowel de kokmeeuw (links) als de Zwartkopmeeuw ziet. Het verschil is onmiskenbaar, dunkt me.

Ja, daar kwam ik eigenlijk voor: zijn de Grutto's gearriveerd? Jahoor, grotendeels nog in de plasdras gebiedjes aan de rand van de polder, maar een enkeling zoekt al zijn plekje voor het broedseizoen.

Deze moet nog wat bijkleuren, maar dat komt vast goed.

Oei, ernstig foute boel. Een eenzame Brandgans probeert waggelend en stuiptrekkend nog wat te eten, maar het is duidelijk dat hij getroffen is door de vogelgriep. Ik kijk er met ontzetting naar en hoop dat een lang lijden hem bespaard blijft...

Even iets moois nr. 611 - Noordkop

De vogelvrije vrijdag ging op aan een uitvaart en wat andere plichtplegingen, maar gelukkig had ik donderdag - na werktijd - nog even tijd gehad om door de streek te dwalen. Dat leverde meer moois op dan ik tevoren had bedacht.

Tussen Hippolytushoef en Stroe wordt een Roodhalsgans gemeld. Interessant, want zeldzaam. Als ik kom aanrijden zie ik hem direct, maar ik moet nog een meter of tien verder om hem netjes voor de lens te krijgen. En dan ben ik 'm kwijt! Ik sta drie kwartier met de verrekijker in de groep van misschien wel 1.000 rotganzen te turen voor ik hem eindelijk terugvind!

De Roodhalsgans is bewoner van arctische toendra's in Siberië, en overwintert meest in de Donaudelta in Roemenië en Bulgarije. Maar af en toe vliegt er eentje mee met andere trekkende ganzensoorten en komt dan tot in West-Europa terecht. Soms zijn er ook ontsnapte volièrevogels te zien, maar deze draagt geen ring. Een echte dus.

Op Wieringen houdt zich een groep Wilde Zwanen op. 's Zomers bewoner van Scandinavië en andere arctische streken, 's winters profiteren ze graag van ons milde klimaat. Het onderscheid met onze inheemse knobbelzwaan (oranjerode snavel, zwarte knobbel) is wel duidelijk.

Ze wroeten in de grond op zoek naar restanten van... eh, van wat eigenlijk? Landbouwgewassen, neem ik aan. Te laat zie ik dat de groep wordt omgeven door een aantal toendrarietganzen. Die had ik ook graag beter voor de lens gehad.

Omdat ik toch in de buurt ben rij ik langs het dorp Middenmeer. Daar staat een boom waar in de winter tot wel een stuk of 15 Ransuilen bij elkaar roesten. Maar er wordt in die straat flink getimmerd en ik zie maar twee uilen. Eentje is bereikbaar voor m'n telelensje.

Even iets moois nr. 537 - Twitchen!

Ik zag vorig jaar 184 soorten vogels, waaronder slechts enkele zeldzaamheden. Ik besloot daarom deze maand eens te investeren in een aantal vogels die ik niet dagelijks tegenkom. Twitchen dus: soorten jagen! Gelukkig zitten er diverse niet alledaagse verschijningen in de omgeving. En soms is de bijvangst ook alleszins de moeite waard...

Pestvogel; zeldzaam. Er zitten er twee in Alkmaar en omdat ik er toch langs kom uit mijn werk kostte dit plaatje me niet meer dan een half uurtje. Schitterende vogel met zijn kuifje en zwarte masker. Absoluut niet schuw.

Ja, ik snap dat u even de adem inhoudt. Want in een groep van zo'n 200 kleine rietganzen zie je één Roodhalsgans. Zeldzaam. Vanuit Siberië en omstreken trekken ze in de winter naar Bulgarije en Roemenië, maar een enkeling sluit zich aan bij een groep grauwe of rietganzen en belandt dan in west-Europa. Waar zijn verschijnen steevast tot grote opwinding leidt onder vogelaars.

Bonte Kraai. Ook een zeldzaamheid. Woont in oostelijker landen en overwintert wel in Duitsland. Een enkeling dwaalt af naar onze contreien. Nogal schuw omdat hij in eigen land wordt bejaagd.

Nog een zeldzaamheid: de Witoogeend. Bewoner van zuid-oost Europa en zo af en toe waait er eentje naar onze lage landen.

Niet zeldzaam, maar toch nooit gezien: Eksters die elkaar op leven en dood bevechten! Even heb ik de neiging tussenbeide te komen, maar dan kies ik ervoor om plaatjes te maken.

Het lijkt erop dat er één indringer is in een vaste groep en die verzet zich hevig als hij niet wordt geaccepteerd.

Grote foto met veel niks. Het gaat in dit geval om een verre plaat met daarop een Grote Burgemeester, die rechtse. Goed herkenbaar aan het ontbreken van zwart in de veren, maar wel met een donkere snavelpunt. Zeldzaam. Omdat hij groter is dan onze grootste meeuwen boezemt hij ontzag in, overal waar hij verschijnt. Bewoner van de noordelijke Atlantische Oceaan.

Heel gewoon: de Slobeend man. Kenmerkend is de enorme snavel, waarmee hij de bulldozer is onder de eenden.

Zeldzaam, en de tweede keer dat ik hem voor de lens krijg: de Zwarte Ibis. Woont in zuid-oost Europa. Foerageert op modderige vlakten en waarschijnlijk door de regen van de laatste weken vindt hij in een weiland ook genoeg te eten.

Heel gewoon, deze Dodaars. Ons kleinste fuutje. Ziet er in zomertenue kleurrijker en aantrekkelijker uit dan in dit winterpak. Maar dat geldt niet alleen voor dodaarzen natuurlijk.

Gaat het over zeldzaam, dan is dit de overtreffende trap: de Zwartbuikwaterspreeuw is zeer zeldzaam. Prachtig getekende vogel die vaak onder water vertoeft. Waterspreeuwen zijn algemeen in en langs snelvlietende beekjes in de bekende vakantielanden. Waarom deze nu al vele weken aan de Zoetermeerse plas bivakkeert is iedereen een raadsel.

Niet zeldzaam, wel erg mooi: de Grote Gele Kwikstaart. Woont en broedt hoofdzakelijk in oostelijker streken van ons land, maar komt in de winter ook in het westen voor. Ik vind het een schoonheid!