Posts tonen met het label ijseend. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ijseend. Alle posts tonen

zondag 2 februari 2020

Even iets moois nr. 382 - rondje Zuid-Hollandse eilanden

In de winter is onder vogelaars een rondje Zuid-Hollands eilanden (met een korte oversteek naar het eerste stukje Zeeland) populair. Dat komt: de kust zit vol overwinteraars, dwaalgasten en los grut, en zelfs zonder verrassingen is zo'n dag altijd een vruchtbare belevenis. Kijk maar.





In de buitenhaven van Stellendam zit een Aalscholver zich te drogen. Ik rij er een beetje omheen om de rommelige sfeer van zo'n haven als achtergrond te krijgen.





Op de Brouwersdam is altijd wat te zien. Hier een tweetal Rotganzen, die massaal aan onze kust vertoeven.





Telescoop mee, want er moet altijd gespeurd worden naar wat zich op zee bevindt. Leuk: een IJseend, die tot de zeldzaamheden wordt gerekend.





Wie kent hem niet: de Bontbekplevier, hier in winterkleed. Is ook binnenslands te vinden, in plas-dras gebieden. Heeft trouwens een perfecte schutkleur in zo'n stenige omgeving.





Op het talud van de Brouwersdam slaapt een groep Scholeksters gezellig bij elkaar. En altijd met de ogen open, want je wilt je niet door een slechtvalk laten verrassen.





Op Schouwen vinden we visrijke inlagen, een populair gebied voor visjagers zoals deze Grote Zilverreiger.





Vooral aan de kust is ook de Kleine Zilverreiger te vinden. Herkenbaar aan de grootte (ja, duuuhhhh,) de zwarte snavel en de gele voetjes.





Op Neeltje Jans zitten veel Eksters. Je ziet hier goed de groene staart en de blauwe vleugels. Echt een mooie vogel.





Altijd die gemelijke, kille blik: twee Zilvermeeuwen staan te wachten op niks (denk ik.)





Die voorste moet nog een eerstejaars zijn, aan de snavel te zien. Hoe dan ook: twee Lepelaars zoeken spijkers (of toch garnaaltjes?) op laag water.


zaterdag 6 januari 2018

Even iets moois nr. 304 - Zeldzaam en gewoon

De eerste vogelvrije vrijdag van 2018. Ik besluit een rondje te maken in de buurt, want er zijn een paar Grote Zeldzaamheden gemeld. Zal ik ze vinden?





Ziet er niet spectaculair uit, maar deze Bladkoning is afkomstig van de Russische taiga's. Ze zijn zelden in Nederland te bewonderen, en dan nog meest aan de kust. Zoekend naar dit beestje werd ik opgemerkt door een team van de wijk-tv Leidsche Rijn. De interviewer wist me te verleiden het geluid van een bladkoning na te doen. Gelukkig heb ik het interview niet terug kunnen vinden op internet...





Nóg een zeldzaamheid, vooral op deze plek. De IJseend op de Haarrijnse plas trekt al een paar weken kijkers en fotografen. Normaliter kun je ze alleen spotten op zee, maar deze heeft het prima naar de zin in het zoete water. Blijf ik toch zitten met een prangende vraag: is deze eend nou mooi of niet?





Geen zeldzaamheid, maar wel ongebruikelijk op deze plas: een Kuifduiker. In de zomer zijn ze spectaculair gekleurd met felgele oorpluimpjes; de winteroutfit is wat saai, met witten en grijzen. Misschien ziet u wel het felrode oog van dit beestje, dat zich overigens meer onder dan boven water opohoudt.





De middag loopt zo ongeveer ten einde; ik besluit nog heel even in de Eempolder te gaan kijken. Goeie keus! Op een landwegje van één auto breed kom ik mevrouw Torenvalk tegen. Mijn aanwezigheid stoort haar in het geheel niet. Bijzonder gezicht: ze laat haar vleugels naast haar staart hangen en daarmee toont ze enorm breed.
Omdat ze zich geheel op haar gemak voelt rij ik voorzichtig voorbij, keer de auto en stop weer, nu op slechts een luttele 4 meter of zo. Ik zet de motor uit en wacht.







Mevrouw kijkt een poosje rond en besluit zich eens mooi op te doffen. Het pak wordt geschud, losse veertjes verwijderd en alles geïnspecteerd.






Elk veertje wordt apart behandeld en weer strak gemaakt.





Zo, even strekken; linkerpoot en linkervleugel tegelijk zodat ze in evenwicht blijft...





 Dan de rechtervleugel en gelijk ook maar de staart...





Nog even de spieren los schudden en dan moet het maar klaar zijn.





"Ben ik mooi?" Ze kijkt me vragend aan; ook een beetje trots, de staart elegant gespreid. "Ja" zeg ik zachtjes, "je bent mooi, heel mooi." Als ik wegrij kijkt ze me niet na.





Zo'n dag kan niet anders eindigen dan met een dramatisch gekleurde zonsondergang.