Posts tonen met het label mantelbaviaan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mantelbaviaan. Alle posts tonen

zondag 28 november 2021

Even iets moois nr. 454 - Wildlands

Het zou nogal verdrietig weer worden, afgelopen vrijdag, vooral in het westen. Dus togen wij naar het oosten, het noordoosten zelfs, en gingen op bezoek in Emmen. Ook daar was het koud, slechts een graad of vier of zo. Diverse buitendieren - zoals de leeuw - lieten zich dan ook wijselijk niet zien. Maar er is ook veel binnen in Wildlands. Ik hoopte mooie vogels te spotten, maar daar blijkt de jungle toch te dicht voor. Dan maar gefocust op de andere bewoners.





Een Withandgibbon die ons met priemende blik opneemt.





Kom je uit de koude buitenlucht gelijk in zo'n tropische kas dan kun je het fotograferen wel vergeten. Je lens beslaat duchtig en langdurig. Hier een snelle foto tussen twee lensveegrondes door.





In de Jungola hoor ik een eentonig gefluit uit het struikgewas. Ik probeer dat zo goed mogelijk na te doen - ik heb van mezelf een vrij eentonige fluit - en plotseling stapt een Zonneral uit het struweel.





Een tweetal Dwergmangoesten ziet er bijzonder knuffelig uit.





Een Prairiehondje. Schattig beestje dat ook zomaar los loopt; moddervet volgens mij. Bij deze temperaturen blijven de meeste in hun hol, maar deze knabbelt aan een beukenblaadje.





Deze drie musketiers zeuren niet over kou. Onverschillig staren deze Kamelen de bezoekers aan, kauwend op, ja wat eigenlijk...





Maar hier wordt serieus geleden. De Mantelbavianen kleumen dicht tegen elkaar aan, wachtend tot het nachtverblijf open gaat. Dat is pas eind middag, vertelt een verzorgster.





De bontjas is uit de kast gehaald maar zo te zien hadden dat er ook twee mogen zijn.





Even een romantisch momentje.


zondag 17 maart 2019

Even iets moois nr. 351 - dagje dierenpark Amersfoort 2

Zo, eerst maar even het verhaal afmaken van afgelopen januari, anders komt dat er niet meer van. Ik maakte de afgelopen weken vooral foto's in musea en dierentuinen, mede door het weer dat vogels niet uitnodigde zich uitgebreid te laten bewonderen.





Een Wolf. Met een beetje geluk (?) kunnen we die een keer in eigen land in het wild tegen komen. Mooie beesten. Ik word er altijd toch ook een beetje triestig van, want hoe ruim hun terrein ook mag zijn, het is altijd te weinig.





Deze kunt u vast van volières en zo: een paartje Japanse Nachtegaal.





Fraai gezicht: twee Pelikanen in een half dicht gevroren vijver.





Wie wel eens naar Zuid-Frankrijk of Spanje met vakantie gaat kent ze wel: de Grauwe Gier. Luie vogel die zijn tijd liefst niet besteed aan machtige vleugelslagen of een snelle spurt. Gewoon zweven en speuren naar iets dat opgeruimd moet worden.





Daar staan ze zelf ook een beetje van te kijken: Mantelbavianen in de sneeuw. Ze zijn afkomstig uit Oost-Afrika, maar door elkaar goed warm te houden overleven ze dit best.





Een Witkeelvaraan. Beetje kille, voorwereldlijke dieren zo lijkt het; niet erg toeschietelijk ook. Misschien om die reden toch ook weer fascinerend.





Een Manenschaap. Die lijkt me niet bang voor anderhalve centimeter sneeuw.