Even iets moois nr. 628 - De Hoge Veluwe deel 2

Ik maakte meer foto's dan ik in één blogje kwijt kon, dus dan maar in tweeën. En was deel 1 al mooi, deze doet er niet voor onder.

 

U zag het al: de Tengere Pantserjuffer. Apart altijd dat waterige oog waarin de pupil lijkt te zwemmen. Prachtig insect.

O, deze zag ik niet eerder en ik moest even zoeken naar zijn naam. Het is de Stekelsluipvlieg en zowel zijn uiterlijk als zijn naam vind ik niet persé mooi...

Een Boomblauwtje. Te vinden in elke tuin maar helaas zitten ze vrijwel nooit met hun vleugeltjes open.

Apart beestje met weinig kleur. Het is de Zandroofvlieg die jaagt op andere vliegen.

Libellen zijn ook rovers. Hier zien we een Gewone Oeverlibel die een vuurrode heidelibel heeft verschalkt. 

Een Bruine Vuurvlinder. Leuke vlinder die niet overal zomaar te vinden is.

Nóg een juffer, in dit geval de Watersnuffel. Prachtig gekleurd.

Op een peul van een of andere struik tref ik de Bremschildwants. Wantsen zijn ook wel in eigen tuin te vinden, maar dan die rode met zwarte stippen. Dat zijn meest stinkwantsen.

Bijzonder om die aan te treffen tijdens een hittegolf. Het is de Bruine Winterjuffer. Tamelijk kleurloos en juist daardoor gewoon mooi.

Het was hier nog warm en erg droog en ook deze juveniele Appelvink kwam daar even wat water halen en zelfs even kort douchen.

Aan de rand van een vijver scharrelen twee Rosse Woelmuizen. Rusteloze en zeer snelle beestjes, dus ik ben blij dat ik een ongeveer scherpe foto kon maken.

Duidelijk te zien, een exemplaar uit de familie van de zandoogjes. Het is een Hooibeestje, redelijk algemeen.

Vogelen op de Hoge Veluwe? Dan hoop ik altijd op drie snoepjes: de goudvink (zie vorige blog,) de appelvink (zie hierboven) en vooral de Kruisbek. We zien hier een fraai oranjerood gekleurde man. Let ook op die gekruiste snavelpunt waarmee hij zaadjes uit dennenkegels peurt. Bijzondere vogel.

Even iets moois nr. 402 - Boomkikker en grondeekhoorn

Heet zou het worden, deze vogelvrije vrijdag. Dan kun je lekker thuis blijven in je prettig geïsoleerde huis en een biertje in de koelkast, maar wij kozen er voor om de wekker om 04:45 te zetten en af te reizen naar natuurgebied De Brand. Doel was de weerschijnvlinder of de ijsvogelvlinder die daar beide willen voorkomen. Ze lieten zich niet vinden. We kwamen thuis met veel foto's en met nóg meer beten, steken en prikken van allerlei insecten.

De zon is nog maar net opgestegen als we het gebied betreden. Tegenlicht en strijklicht maken het landschap zeer fotogeniek.

Hier zien we de Bloedrode Heidelibel, levensstadium 'imago.' Zo heet het als het beestje volwassen is en voorbij het larve- of nimfstadium.

Deze kent u uit de tuin: het Bont Zandoogje. Meestal zie je die met de vleugels open (bruin met gele vlekjes) maar hier zien we de onderkant. Ook mooi.

Onderwijl zijn we ook alert op Boomkikkers, waarvan een behoorlijke populatie aanwezig moet zijn. Ineens zien we een paar braamstruiken waar omheen het gras is platgetrapt. Dat betekent toch even extra goed zoeken en dat loont: een schattig Boomkikkertje op het blad van een braam!

"Maak jij effe schaduw op het kikkertje, dan krijg ik een mooi lichte achtergrond." Altijd handig wanneer je met z'n tweeën bent. De boomkikkers die we zien zijn misschien een centimeter of drie groot. Je ziet ze erg makkelijk over het hoofd. Ze zijn rustig en schrikken niet van een camera.

Een Hooibeestje in fel tegenlicht. Met opzet blijf ik op afstand omdat ik dat wel mooi vind. Zijn kleuren zijn sprekend genoeg om toch op te vallen.

Ook altijd mooi, die juffers. Goed opletten want het zijn zeer ijle beestjes waar je makkelijk overheen kijkt. Dit is een Tengere Pantserjuffer.

Geweldig toch! Dit Boomkikkertje zit als een oud mannetje te zonnen. Pootjes onder zijn lijf om verdamping van vocht te voorkomen. Te vinden in bomen en struiken in de buurt van water, want dat is weer nodig voor de voortplanting. Verder graag in de volle zon.

Het is in de Benelux de enige kikker met plakschijven aan zijn vingers en pootjes. Daardoor kan hij zonder moeite geheel verticaal of ondersteboven aan een blad hangen.

Omdat we er toch in de buurt waren brachten we in Tilburg nog kort een bezoek aan het Wandelbos. Ik hoopte op een paar aardige foto's van de daar verblijvende Grondeekhoorns, maar behalve dit snel weghollende exemplaar kreeg ik geen kans. Ook voor hen te warm waarschijnlijk. Toch even deze mislukte foto als 'bewijsplaatje.' Beter in het najaar terugkomen als ze druk doende zijn de wintervoorraad aan te leggen.

Even iets moois nr. 401 - Van dag en dauw

De vogelvrije vrijdag bleef grotendeels vogel-vrij. Vóór zonsopkomst wilden we buiten zijn, op zoek naar slapende vlinders en bedauwde libellen. Dat het 30+ graden ging worden was een extra stimulans om maar vroeg te beginnen. Het leverde memorabele plaatjes op.

Dit Icarusblauwtje is nog diep in slaap als we hem aantreffen. Miljoenen dauwdruppeltjes bedekken zijn vleugels en sprieten. Maar als de zon hem eenmaal raakt dan vliegt hij binnen een paar minuten.

Een Zwarte Heidelibel, eveneens helemaal bedekt met dauw. Die zou niet misstaan als een broche op een deftige jurk...

Dezelfde foto, maar dan een uitsnede van alleen de kop en een stukje vleugel. Is het niet wonderbaarlijk?

Dit Blauwtje is vrijwel opgedroogd; klaar om weer een nieuwe dag op te fleuren.

En ook dit Icarusblauwtje is inmiddels droog. Fijn dat we nog even een portretje van 'm mogen maken.

Moooooiiii, zo'n Bandheidelibel. Links zien we al een stukje zon dus over een paar minuten fladdert hij over het veld.

Ik vind ze onweerstaanbaar grappig die sprinkhanen. Dit moet een Veldsprinkhaan zijn.

Oei, wat een fel licht. In ieder geval zien we hier de Goudoogdaas.

Die 30 graden hebben we inmiddels bereikt. Vlinders vinden het heerlijk; fladderen van bloem tot bloem en gunnen ons nauwelijks tijd voor even een portretje. Dit is trouwens een Hooibeestje. Met zoveel zon fotografeer ik vrijwel uitsluitend met tegenlicht, al was het maar om de achtergrond een beetje rustig te houden.