Mijn mooiste foto's van 2013

Wát een klus, de mooiste van 2013 uitzoeken. Ik onderdruk de neiging om mijn eerste selectie weer helemaal opnieuw te gaan doen en blijf gewoon bij mijn eerste ingeving. Hier komen ze!

Januari; De Rietputten, Vlaardingen. Wekenlang is dit het domein van rondhangende en op het ijs liggende vogelfotografen. Een grote groep Baardmannen houdt residentie in de rietpluimen, en bij de wakken scharrelen waterrallen zo dichtbij dat ze bijna je camera inlopen. Maar goed, ik hou het nu bij de Baardman, de mooiste vogel van Nederland.

Februari; De Oelemars, Losser. Op Birdpix verschijnt de ene na de andere foto van een Roerdomp die vlak langs de kijkhut scharrelt. En laat ik nou net al jaaaaaren op zoek zijn naar een roerdomp die even wil poseren... De hut is vol en de humor van de Tukkers niet altijd subtiel, maar als ik met mijn knieën in de rug van zo'n oosterling mijn plaatjes maak voelen we ons één in dit moment van stille euforie...

Maart; randmeren bij Elburg. Er bivakkeert een grote groep Flamingo's in de ondiepte van het randmeer. En terwijl ik op het loeikoude strandje van een camping op mijn buik lig word ik helemaal warm van dit tropisch boeket.

April; dierenpark Amersfoort. Vrouw volgt een workshop terwijl ik mezelf loslaat op de apen. Het blijkt mogelijk om foto's te maken zonder hekken, draden of mensen te zien! Dat mijn camera per ongeluk op monochroom staat stoort me bij nader inzien niet.

Mei; de Amsterdamse Waterleidingduinen. Blijkens tellingen zouden er zo'n 70.000 Zandhagedissen wonen, maar tot dit moment ontwaarde ik daarvan niet meer dan een snelle ritseling als ik door het duin struinde. Nu echter krijg ik uitgebreid de mogelijkheid een paartje van zeer dichtbij te fotograferen. Eentje lijkt zelfs even in mijn mouw te willen kruipen...

Juni; tuin van zwager van broer. Van een neef hoor ik dat een Groene Specht een nest maakt in een oude 'kopstoof.' En of ik belangstelling heb om....

Juli; eigen tuin. Natuur begint vlakbij, je hoeft er het erf niet voor af. Deze Zweefvlieg op een bloeiende bloem spat zowat van je scherm af.

Augustus; Ouddorp. Er vliegen veel blauwtjes en ze kleuren prachtig op de gele bloemen. Ik weet niet zeker of dit nou een Adonis- of een Icarusblauwtje is.

September; Lepelaarplas. Ik maak bar veel schitterende foto's die maand, maar deze Grote Zilverreiger wordt het vanwege de perfecte belichting, fraaie scherpte en sfeervolle achtergrond. Soms zit alles een beetje mee...

Oktober; HBN fotohut nr. 2. Ik ga voor de Eekhoorn en ik krijg de Eekhoorn. Met zijn pluimstaart, grote ogen en schijnbare aaibaarheid een beestje met een hoog schattigheidsgehalte.

November; Zwolle. Zonder aarzeling dé foto van deze maand. De Sperweruil brengt menig vogelaar op de been, maar juist deze dag komt de vogel uit zijn boom om langdurig te poseren op een hek dat grof moet contrasteren met zijn vaste stek in de eeuwig zingende bossen. Wát een moment!

December; Tenerife. Terwijl het aan de stranden zo'n 24 graden is, zoeken wij het hogerop. Op ongeveer 2.200 meter hoogte, op de flanken van de Teide, vinden we de Kanarie die afkomt op een voederplekje. Mijn handen verstijven langzaam bij slechts 6 graden en een kille wind, maar mijn hart wordt warm wanneer deze schoonheid even wil poseren op de rand van het scherpstelbereik van mijn telelensje.

Tenerife

 Tenerife wordt gedomineerd door de Teide, met ruim 3.700 meter de hoogste berg van Spanje. Nou ja, berg, het is in feite een vulkaan en het hele eiland bestaat uit deze en andere vulkanen, gelukkig allemaal in slaap. De stranden laten we links liggen en in onze huur-Corsa gaan we de berg op.

De hellingen zijn, zelfs in de winter, nog prachtig gestoffeerd met palmen, cactussen en hier en daar nog bloeiende planten. Het levert exotische vergezichten op.

Boven de boomgrens is pas goed te zien dat de hele ondergrond bestaat uit basalt en lavasteen. De meest bizarre rotsformaties zijn te zien en als fotograaf weet je niet goed meer wat je ziet of waar je beginnen moet om het een beetje vast te leggen.

Hier zien we gruis, deels groenig en deels roodbruin van kleur. Grote brokken lijken willekeurig neergesmeten. De donkere rand in de achtergrond is een kraterwand van een van de vulkanen.

 Toch is ook hier leven te vinden. Deze hagedis komt even uit zijn schuilplaats om te kijken of hij wat warmte kan vinden.

Op de helling, rechtsachter, kun je nog zien dat de lava naar beneden stroomde en onderwijl stolde.

De Pimpelmees is ook hier te vinden. Maar zijn zang is wezenlijk anders dan wat wij kennen en hij ziet er ook echt anders uit. Kijk maar eens naar zijn donkere jas en zijn bijna zwartblauwe petje...

Ook de Roodborst is anders. Feller van kleur en met meer grijs.

Maar het mooist is natuurlijk de Kanarie. Zijn naam dankt hij aan zijn afkomst en hij is de stamvader van al onze kooivogeltjes. Zijn gezang is op het hele eiland te horen.

 De zon gaat onder in de meest prachtige kleuren, terwijl La Gomera schuil gaat onder een wolkendek.