Even iets moois nr. 628 - De Hoge Veluwe deel 2

Ik maakte meer foto's dan ik in één blogje kwijt kon, dus dan maar in tweeën. En was deel 1 al mooi, deze doet er niet voor onder.

 

U zag het al: de Tengere Pantserjuffer. Apart altijd dat waterige oog waarin de pupil lijkt te zwemmen. Prachtig insect.

O, deze zag ik niet eerder en ik moest even zoeken naar zijn naam. Het is de Stekelsluipvlieg en zowel zijn uiterlijk als zijn naam vind ik niet persé mooi...

Een Boomblauwtje. Te vinden in elke tuin maar helaas zitten ze vrijwel nooit met hun vleugeltjes open.

Apart beestje met weinig kleur. Het is de Zandroofvlieg die jaagt op andere vliegen.

Libellen zijn ook rovers. Hier zien we een Gewone Oeverlibel die een vuurrode heidelibel heeft verschalkt. 

Een Bruine Vuurvlinder. Leuke vlinder die niet overal zomaar te vinden is.

Nóg een juffer, in dit geval de Watersnuffel. Prachtig gekleurd.

Op een peul van een of andere struik tref ik de Bremschildwants. Wantsen zijn ook wel in eigen tuin te vinden, maar dan die rode met zwarte stippen. Dat zijn meest stinkwantsen.

Bijzonder om die aan te treffen tijdens een hittegolf. Het is de Bruine Winterjuffer. Tamelijk kleurloos en juist daardoor gewoon mooi.

Het was hier nog warm en erg droog en ook deze juveniele Appelvink kwam daar even wat water halen en zelfs even kort douchen.

Aan de rand van een vijver scharrelen twee Rosse Woelmuizen. Rusteloze en zeer snelle beestjes, dus ik ben blij dat ik een ongeveer scherpe foto kon maken.

Duidelijk te zien, een exemplaar uit de familie van de zandoogjes. Het is een Hooibeestje, redelijk algemeen.

Vogelen op de Hoge Veluwe? Dan hoop ik altijd op drie snoepjes: de goudvink (zie vorige blog,) de appelvink (zie hierboven) en vooral de Kruisbek. We zien hier een fraai oranjerood gekleurde man. Let ook op die gekruiste snavelpunt waarmee hij zaadjes uit dennenkegels peurt. Bijzondere vogel.

Even iets moois nr. 627 - Hoge Veluwe

In juli was ik twee keer op park Hoge Veluwe. Veel moois kreeg ik daar weer voor de lens, waaronder een echte 'lifer' oftewel een vogel die ik voor het eerst van mijn leven zag. Verder maakte ik - ook op andere plekken - zo verschrikkelijk veel (goeie) foto's dat ik er inmiddels in verdwaald ben geraakt. Dus als u een keer een dubbele aantreft: de tragiek van de overvloed.

Snoepje die dag was toch wel een volwassen man Goudvink. Ik hoor of zie ze elk jaar wel, maar een foto is lastiger. Dus ik was erg blij met de dorst van deze stoere, kleurrijke vink.

De Wespspin zag u eerder in mijn blog. Dat hij ook gewoon moet eten is misschien nieuw. Hier heeft hij een watersnuffel in zijn web gevangen.

Een prachtige soort om tegen te komen: de Viervlek. Makkelijk te zien waarom hij zo heet. 

Hier nog een Watersnuffel, gelukkig in betere omstandigheden dan zijn neef hierboven.

De Bloedrode Heidelibel. Komt best veel voor maar blijft prachtig om te zien.

De Bruine Vuurvlinder. Klein, niet zo algemeen, maar zie je ze, dan zijn er meestel (veel) meer op dat plekje.

Een Grote Rupsendoder. Zenuwachtig beestje met een interessante vorm.

Ah, hier dan de lifer: het is een Slangenarend. Jaarlijks biedt de (Hoge) Veluwe onderdak aan drie tot vijf exemplaren. Alleen in de zomer. Heb je een keer heel veel geluk, dan zie je er eentje met inderdaad een slang in zijn klauwen. Ik kwam deze keer niet verder dan een bewijsplaatje van treurige kwaliteit, maar wie weet, bij een volgende gelegenheid dat we elkaar treffen...

Even iets moois nr. 441 - Vlinderen op de Hoge Veluwe

Afgelopen vrijdag een dagje het park in geweest. Waar ik niet op had gerekend: de vogelkijkhutten waren dicht en dat vond ik best jammer. Desondanks een dagje prettig gevlinderd met erg algemene soorten en als bijzondere uitdaging het soms felle zonnetje.

De Heivlinder. Die zie ik nou echt nooit met de vleugels open; altijd gesloten en vaak ook nog de bovenvleugel achter de ondervleugel. Hier laat hij gelukkig het oog zien op de bovenvleugel.

De Snorzweefvlieg, een van de vele soorten zweefvliegen. Mooie insecten met hun gestreepte lijf.

Er zijn meer soorten van, maar dit lijkt me de Grote Rupsendoder. Apart insect, met een soort mierenkop. Het is een vliesvleugelig insect uit de familie van de langsteelgraafwespen; een weetje dat ik niet ga overhoren...

In het algemeen niet moeilijk te vinden en ook niet moeilijk te fotograferen: de Kleine Vuurvlinder. Fraai gestippeld en gevlekt, zowel onder als boven.

De Gevlekte Smalboktor. Doet het goed op dat gele kruiskruid.

Een fraaie libel met een goudkleurig lijf, de Platbuik. Dichterbij mocht ik helaas niet komen.

Misschien juist omdat hij niet zo uitbundig is gekleurd kijk ik graag naar de Bruine Vuurvlinder. Van boven bruin, met iets van paars bestoven. Mooi, dacht ik zo.

Hier dezelfde Bruine Vuurvlinder, maar nu zien we de onderkant van zijn vleugels. Inderdaad toch ook wel erg mooi.

Met de verrekijker zag ik hem bovenop de bloemen, maar dichterbij gekomen moet ik toch verdraaid goed zoeken. De Grote Groene Sabelsprinkhaan laat zich zakken en verstopt zich achter takjes en draait met mij mee. Ondanks zijn algemeen voorkomen en lengte van zo'n 8 centimeter toch lastig te spotten.

Het Boomblauwtje. Zit soms ook bij u thuis in de klimop en valt vliegend op door zijn blauwe kleur.

Hmm, tja, een beetje gekke foto. Ik zag die dikke donkere bomen langs de weg en wilde die zwarte stammen mooi laten uitkomen. Maar de instellingen van de camera stonden nog op de vlinders en zo kreeg ik een zwaar overbelichte bomenrij. Bij nader inzien vind ik het effect wel apart en beschouw ik het plaatje niet als mislukt. Het kan verkeren...

Even iets moois nr. 328 - Veluwe II

Gelukkig had ik vorige week aardig wat foto's gemaakt en nog niet laten zien. Want deze vrijdag was het me toch echt te heet.

Een Sijs kijkt of de kust veilig is om wat te komen drinken.

Een juveniele Roodborst; al wel zelfstandig maar nog niet op kleur.

Ja mooi, een Goudvink in bad. Schitterende vogel die zijn komst van tevoren al aankondigt.

Op zoek naar parelmoervlinders vinden we die nergens. Wel veel Kleine Vuurvlinders. Ook mooi, daar niet van, maar toch... Ik blijf gewoontegetrouw aan de schaduwkant van het beestje.

Ook de Bruine Vuurvlinder is veel aanwezig. Fraaie tekening, en zie die roltong!

Nog niet zo fraai als zijn ouders, maar toch is deze juveniele Appelvink al een prachtige  verschijning.

Een Zanglijster wil wel even poseren. Het licht is niet egaal, maar valt in vlekken en stralen door het gebladerte heen. Dat maakt het belichten lastig, maar als het lukt dan krijg je bijna Rembrandtieke-kleuren. Hoewel ik een liefhebber ben van lichte, luchtige plaatjes heeft dit toch ook beslist wat.

En als er even geen vogel is, dan richt je toch gewoon je camera op de rond rennende muizen...