Even iets moois nr. 560 - Paddenstoelen en kasteel De Haar

Ik zal het maar opbiechten: ik verkeer in transitie. Op meerdere fronten zelfs. Om te beginnen ga ik deze week met pensioen. Dat betekent een nieuw begin, want ik blijf nog 2 dagen werken omwille van de discipline en structuur. Bezien hoe dat mij en mijn duifje bevalt.

Daarnaast schakel ik over naar andere foto-apparatuur. Na 50 jaar spiegelreflex wordt het micro-four-thirds ofwel mft. Dat is een systeemcamera met als hart een kleine chip zodat ook de apparatuur kleiner en lichter kan worden. De foto's hieronder zijn gemaakt met het Panasonic 100-400 objectief van mijn vrouw, aan de OM-1. De resultaten lijken me excellent.

En dan kocht ik ook nog een drone als uitbreiding van de fotohobby. Maar waar ik dacht alleen luchtfoto's te gaan maken, heb ik ook aardigheid in het filmen vanuit de hoogte. Hieronder vind je een link naar een filmpje op mijn eigen YouTube-kanaal "Stam vliegt." Ik combineer daar deze foto's met beelden van kasteel De Haar, met nog een muziekje er onder. Helaas gaat met het uploaden een deel van de kwaliteit verloren. Jammer. Ik hoor graag wat je ervan vindt.

In het park rond het kasteel staan veel Geschubde Inktzwammen. Mooie, fotogenieke paddenstoelen in diverse stadia van hun korte leven.

Ze komen op als een soort knots en vouwen dan open, en al gelijk zie je dan de zwarte inkt-rand.

De Rode Zwavelkop. Ik kende hem niet hoewel hij zeer algemeen is. Maar wie ooit de grote paddenstoelengids heeft doorgebladerd, die snapt dat je zelfs van de algemene soorten er meer niet dan wel ziet.

De Grote Kale Inktzwam, nog vers.

Hier nog zo'n geschubde, stoer in zijn eentje. Zowel de schubben als de zwarte rand zijn mooi zichtbaar; druipen doet hij nog niet.

De Bundelfranjehoed. Grappig dat achter het verse groepje nog een bundel vergane exemplaren staat.

Honingzwammen, de 'echte.' Dit in tegenstelling tot de sombere honingzwam, die wat bruiner getint is. Mooi, die stekelhoedjes. Ze zijn eetbaar, mits eerst gekookt en dan gebraden; kookwater weggooien en de stelen ook. Dat lijkt me zo bewerkelijk dat ik ze net zo lief laat staan.

Nog een sfeerplaatje van de kasteellaan.

Zoals beloofd hier de link naar mijn video op YouTube: 

https://www.youtube.com/watch?v=5lTDzVuDqLg

`Even iets moois nr. 451 - paddenstoelen natuurlijk!

Afgelopen vrijdag toog ik de bossen in tussen Hilversum en Baarn. Leo van Breukelen vergezelde me en waar we toch beiden hetzelfde gezien moeten hebben, kwamen we met totaal verschillende foto's thuis. Dat was op zich al een interessante ervaring.

Hier steekt de Parelamaniet zijn kop, of eigenlijk zijn hoed, boven het maaiveld uit. In tegenstelling tot veel andere amanieten niet giftig en - mits jong geplukt - goed eetbaar. Ik maak een verre foto zodat die nog iets mee krijgt van zijn omgeving.

Een bundeltje Gewone Zwavelkopjes.

Ik hou van ruimte rond mijn onderwerpen en daarom kruip ik wat achteruit als ik deze Kastanjeboleet op de foto wil hebben.

We kijken hier tegen de onderkant aan van een Amethistzwam. Om voor de hand liggende redenen wordt die ook wel Rode Koolzwam genoemd.

Een groepje van de Echte Honingzwam. Je ziet ze veel, maar ik blijf ze mooi vinden. Eigenlijk altijd met meer en in verschillende stadia van groei.

Je snapt letterlijk niet wat je ziet. Het zou moderne kunst kunnen zijn, uitgevoerd in was. Volgens mij is het een verzameling van de Sombere Honingzwam op een omgevallen boom. Fascinerend hoe ze zich met elkaar verbinden in hun laatste levensfase. 

Ik denk dat dit de Porseleinzwam is, hoewel ik die niet anders ken dan wit van kleur. Dit combineert mooi met de achtergrond.

Alvorens een foto te maken van iets wat ik zie kijk ik altijd naar de achtergrond. Wil die een beetje mee kleuren? Is die 'leeg?' Dan is voor mij ook een simpele Mycena (daar zijn er veel van; allemaal van die kleine hoedjes) interessant om even wat tijd in te steken.

Hoewel ik over het algemeen van lichte tot heel lichte foto's hou, maak ik hier graag een uitzondering voor de Stevige Braakrussula op een donker plekje in het bos. Dit is wel echt de sfeer van een paddenstoelenbos.

Eigenlijk had ik kunnen beginnen met deze foto, die ik maakte aan het begin van de dag. Nog net is de zonneharp te zien, maar mooier had het geweest wanneer de nevel nog ietsje dichter was.