Even iets moois nr. 610 - Eempolder met zijn Velduilen

Ik voelde me helemaal niet lekker, maar toch afgelopen vrijdag maar eens wezen kijken in Eemdijk. Daar overwintert een groep Velduilen van zo'n 20 exemplaren met elkaar in een boom naast een huis. Verder houden ze zich ook op in het omliggende polderlandschap.

Velduil dus. Hier zit er eentje lekker in de beschutting van het riet. Het was akelig koud en er stond een snijdende wind. Voor de techneuten: foto gemaakt met de onboard digitale voorzetlens...

Even goed kijken, dan tel je zo vier Velduilen. Wat meer verstopt zaten er nog wat. Een heel bijzonder gezicht. Veel activiteit was er niet en omdat de kou in mijn botten begon te kruipen heb ik niet de moeite genomen een uurtje te wachten.

Iets verderop in de straat zat een Steenuil in een boom. Leuk ook die weer eens tegen te komen.

Nog even de polders aan de overkant van de Eem gecheckt. Hier een groep grazende Smienten. U moet ze kennen, want je hoort ze vaak 's nachts al 'fluitend' overvliegen.

Errug ver, maar ik zag nog één Goudplevier. Wintergasten die zich graag mengen met onze kieviten, en dan soms in behoorlijke aantallen.

Een mevrouw Torenvalk, misschien wel dezelfde als die ik vorige week liet zien.

Kikkers vangen lukt lastig in de winter, maar een vette worm gaat er altijd wel in. Een Ooievaar gooit altijd even zijn prooi op om hem dan in de juiste richting naar binnen te laten glijden. Om dit vast te leggen moet je een akelig snelle sluitertijd hanteren. Om daar te komen nam ik deze foto met ISO5000 en het is wonderbaarlijk hoe een moderne camera de ruis binnen de perken weet te houden. De sluitertijd kwam zo op 1/2500, bijna genoeg.

Een tweede Ooievaar had kennelijk net in de bagger lopen peuren. 

Een Zwarte Zwaan. Ik zie ze niet eens elk jaar. Het zijn natuurlijk verwilderde tamme vogels. Vooral met jongen angstig mooi, maar dat weet ik alleen van foto's.

Mus, spreeuw, uil...

Vooral de velduilen trekken dezer dagen nogal wat belangstelling. Maar ook heel gewone soorten kunnen buitengewoon fotogeniek zijn.

Deze Ringmus kwam ik tegen in de Eempolder. Hij wilde zelfs even helemaal vrij gaan zitten en dat leverde een prachtig plaatje op.

Een gezellig gezicht, zo'n groepje babbelende en poetsende Spreeuwen.

Nóg een Spreeuw, in zijn prachtige winterkleed.

Spreeuw? Maar dan wel een Waterspreeuw. Het beestje houdt zich al vele weken op in ons land, heeft het prima naar 't zin en is een bron van vermaak voor de vele fotografen die deze bedevaart ondernemen. Komt ook omdat deze vogel totaal niet schuw is en je tot op enkele meters nadert.

Even poseren in een fel zonnetje kon er ook nog wel af.

In dit jaargetij verzamelen de Ransuilen zich en houden elkaar gezelschap in één boom. Dat duurt tot het vroege voorjaar, waarna ze weer elk hun territorium innemen. Altijd spannend of ze zich een beetje laten zien, en hier lukte dat heel aardig.

Te Zevenhuizen bevindt zich een koppel Velduilen. Daar komen veel kijkers op af, maar ze lijken zich daar niet heel veel van aan te trekken. Een schitterende vogel, hier in het gras van een dijktalud.

Als ze op de wieken gaan valt hun platte kop op. Tezamen met hun stijve vleugelslag maakt ze dat zelfs vanuit de verte heel herkenbaar.

Wie eenmaal een Velduil in de felgele ogen heeft gekeken, staat daarna anders in het leven...