Even iets moois nr. 633 - van alles wat

Heerlijk, die herfst. Al was het op de camping wel errug fris en nat vorige week. Desondanks volop genoten van alles wat er was. Van paddenstoel tot zoogdier, van vogel tot miniem insect. Kijk maar mee.

Tja, we kunnen niet zonder de Vliegenzwam als eerste foto. Mooi, met dat lage tegenlicht. Ik ontmoette in het bos een mevrouw die vertelde dat ze ALLEEN maar zocht naar vliegenzwammen. Dat mag natuurlijk, maar dan laat je wel een hoop moois liggen zoals je hieronder kunt zien.

Recht van boven gefotografeerd: de hoed van het Hazenpootje. Wel lichtelijk aangevreten. Over een of twee dagen krult de rand van de hoed elegant om.

Ik hoorde een verbaasd kind dat zich afvroeg waar de witte stippen gebleven waren. 'Morgen gaan we nog een keer kijken,' zei moeder, 'dan zullen de stippen er vast zijn.' Beetje domme moeder natuurlijk, want om te beginnen groeien die stippen er niet op maar zijn dat de resten van het 'ei' waaruit een vliegenzwam ontstaat. Ofwel de restanten van het velum. Buiten dat is het helemaal geen vliegenzwam, maar een Oranjerode Stropharia. 

Zeer algemeen, maar - vind ik - erg fotogeniek in zo'n groepje: de Langsteelfranjehoed. Wat je kunt zien als je het weet: ik gebruik een klein lampje om een beetje licht te krijgen op deze stoeltjes. Mooi effect wel. Mocht u denken: da's een hoop werk voor een foto; dat klopt. Ik denk dat elke foto me zo'n 15 tot 20 minuten kost. Maar wel erg leuk om je zo te verliezen in een hobby.

Ondertussen schreeuwen de vogels ook weer om wat aandacht. Met Gerard ging ik naar het Leersumse Veld waar een uiterst zeldzame grijze wouw werd gezien. Die zagen wij ook, maar alleen als een oneindig ver wit stipje in een boomtop. Gelukkig werkte deze Roodborsttapuit beter mee.

Koraalzwammen zijn er in soorten, maten en kleuren. Dit is de Rechte Koraalzwam. Grappig, dat kleine paddenstoeltje er naast.

Ik zie een oninteressante witte substantie aan een stuk dood hout. Voor ik die links laat liggen toch maar even de onderkant bekijken. En zie: aan de onderzijde van deze Witwollige Dennenzwam hangen guttatiedruppels. Via speciale poriën scheidt een paddenstoel een teveel aan opgenomen vocht weer uit. Toch minder oninteressant dan ik in het voorbijlopen dacht...

Het Geel Hoorntje. Groeit in vaak grote groepen op dood hout. Ieniemienie, want maximaal 1 centimeter groot.

Ik breng een lange ochtend door in de Amsterdamse Waterleidingduinen, in de veronderstelling dat de bronst van de Damherten goed op gang is en ik misschien wel een mooi gevecht kan vastleggen. Nou, dat werd 'm niet. De grote geweien maken zich totaal niet druk en liggen her en der rustig te herkauwen of te dommelen. Ook mooi natuurlijk, maar je zou er zelf bij in slaap vallen...

Hèhè, meneer sleept zich uit zijn bed en lijkt hier wat dennennaalden te willen proeven. Bijzondere houding zo.

Natuurlijk, de Breedplaatstreephoed, maar dat zag u waarschijnlijk al. Algemeen voorkomend. Het is een schimmel uit de familie marasmiaceae. De hoed is radiair vezelig gestreept en vandaar dus de naam.

Ik experimenteer nog wat met het lampje en daar leent deze dreumes zich goed voor. Het is een Gewone Melksteelmycena, luttele centimeters hoog.

In het duin zit een Roodborst zo aandoenlijk fanatiek te zingen dat ik er een poosje bij blijf staan. Alsof het voorjaar op uitbreken staat.

Wat een grappig gezicht. De steel van deze Fopzwam volgt keurig de lijn van de stam waar hij tegenaan groeit.

We zien hier de golvende lijn van de Koningsmantel. De hoed heeft aanvankelijk een halfronde, later uitgespreide vorm. Het gele oppervlak is bedekt met bordeauxrode tot dieprode vezelschubben. Als die uit elkaar schuiven wordt de gele basiskleur zichtbaar. Dat is hier enigszins te zien.

Jawel, die moet u kennen: de Porseleinzwam. Ze staan op een afgezaagde stronk en die rol ik een kwartslag om zodat ik de onderkant van deze paddenstoel kan zien. Die is veel fotogenieker dan de bovenkant. Na de foto rol ik de hele boel weer op zijn plek.

Iedereen is natuurlijk trots op zijn huisdier. Ik ook, al is het geen allemansvriend. Sinds deze Springspin domicilie heeft gekozen in de bloempot op tafel, zijn we extra voorzichtig bij het opruimen en schoonmaken. In ruil wil hij dan wel eens een keertje poseren voor de macrolens. Niet dat hij veel tijd heeft, maar vanmiddag kreeg ik een paar minuutjes. Dankjewel, kleine vriend...