Bij De Valk in Lunteren worden uilen en andere roofvogels opgeleid en getraind. En een ochtendje fotograferen mag ook. Naast de uilen van de vorige keer leverde dat nog meer memorabele foto's op.
In de landing: de Arendbuizerd. Een vogel die een doodenkele keer als dwaalgast ons land aan doet (wie herinnert zich niet het exemplaar dat een heel seizoen op de Maasvlakte verbleef, een paar jaar terug?) Maar eigenlijk een bewoner uit Afrika en Zuidoost Europa. Prachtige vogel.
Een paar weken geleden hoopte ik nog een keer de Pijlstaart wat dichterbij te kunnen vastleggen. Ik wist niet dat deze wens zo snel in vervulling zou gaan. Schitterend getekende, slanke en sierlijke eend. Verkast binnenkort naar zijn broedgebied in noord Scandinavië of Siberië.
De Giervalk. Ook al een vogel die we hier hooguit als dwaalgast kunnen treffen en dan nog zeer zelden. Grootste valk met een spanwijdte als de buizerd. Hoort thuis in het hoge noorden. Straalt kracht en elegantie uit, zoals ik zelf eigenlijk ;-).
Maar deze kennen we natuurlijk: de Zeearend. Inmiddels een redelijk algemene verschijning. Broedt hier van Biesbosch tot Lauwersmeer. Ruimt vaak aas op, inclusief dode vissen. Met zijn spanwijdte van tegen de 2,5 meter een kolossale vogel. Zijn bijnaam 'vliegende deur' is wat dat betreft wel te begrijpen.
De snavel van de Zeearend is een machtig wapen. Hij scheurt er van alles mee, van vis tot dood edelhert.
Wat zien we hier nou? Het is een Toekan die even los mocht. Je ziet de regenspetters op de foto, maar die deren hem niet. In zijn thuisland heerst af en toe de moesson. Kou, daar heeft hij meer moeite mee.
Ook een inheemse vogel die ik niet eens zo vaak zie: de Havik. Hier bewaakt hij een zojuist gevangen prooi.
Nog een laatste van de Arendbuizerd, zojuist geland.
