Een groep zeldzame Grote Kruisbekken houdt vogelfotograferend Nederland in zijn greep. Wel te begrijpen, want ze zijn meer dan prachtig en niet schuw. Buiten dat ging ik op zoek naar roerdomp en bokje. Die laatste zag ik in een flits... Nee, zelfs geen bewijsplaatje...
Langs de dijk foerageert een Kramsvogel. Een bijzonder fraaie en grote lijstersoort die je nu overal kunt aantreffen.
Deze Kievit heeft het niet makkelijk. Veel te koud en de grond is bevroren. Hij is iets te vroeg het binnenland in getrokken, zou je zeggen.
Grote Kruisbekken zijn bewoners van het koude noorden en oosten van Europa. Het onderscheid met onze gewone kruisbek is slechts voor het geoefend oog te zien. Dit is het vrouwtje.
En dit is het mannetje. Ik denk dat deze nog gaat bijkleuren, want normaal zijn ze steenrood. De kruisbek dankt zijn naam uiteraard aan zijn snavel, waarvan de punten elkaar kruisen. Dat is dan ideaal gereedschap voor het openbreken van sparrenkegels en dennenappels.
En dit is onze eigen Kruisbek. Hij is één centimeter kleiner dan de grote, maar zijn snavel is veel minder dik. Dat is het makkelijkste herkenningspunt.
In de polder zoekend naar roerdomp en bokje tref ik deze Grote Zilverreiger aan die net zijn vleugels uitschudt. Je ziet nu goed zijn wapperende sierveren.
