Van 30 april tot 8 mei was ik een weekje in Extremadura, Spanje. De streek staat bekend om zijn rijkdom en verscheidenheid aan vogels. Met een groep van acht mensen (en een reisleider) beleefden we heel bijzondere fotomomenten. Ik denk dat ik er wel 10 blogs mee kan vullen, maar laat ik eens met eentje beginnen.
Een van de doelen van de reis is een groep gieren op een kadaver. Daartoe worden we al voor zonsopkomst opgesloten in een krap hutje, met op 30 meter een geurend kadaver van een schaap. De omstandigheden zijn ideaal, maar aan het eind van een lange dag kunnen we maar één ding concluderen: ze kwamen niet! Me verder prima vermaakt met o.a. deze Blauwe Ekster. Een vrolijk en sociaal beestje met prachtige kleuren.
Ergens op een drassig veldje worden we losgelaten op een groepje van de Moerasorchis. Bij de fotobespreking naderhand oordeelt onze reisleider: 'vrouwenfoto...' en hij kijkt bepaald misprijzend. Laat ik 'm nou gewoon erg mooi vinden...
Een paar Zwarte Spreeuwen zit keuvelend op een rots. Je herkent de Zwarte Spreeuw vrij gemakkelijk aan ehhh zijn zwarte kleur. Hij mist de spikkels en streepjes van onze spreeuw.
Ook een leukerd: de Spaanse mus. Hij heeft natuurlijk veel weg van onze mussen, maar hij heeft als extraatje een paar zwarte strepen op borst en rug. Net alsof het er met een penseel opgestreken is.
En de gieren? Jawel, die zien we toch wel. Op een ruïne van een Middeleeuws kasteel in het nationaal park Monfragüe komen ze zomaar langs zeilen. Een heel bijzonder gezicht. Dit is trouwens de Vale Gier.
Een tweede doelsoort is de Bijeneter. Bij een kolonie in een zandafgraving staan we een poosje te kijken. Jammer dat ze 's morgens een nestholte aanleggen, die 's middags door een brullende dragline wordt weggehapt. Zo gaat het, soms... Maar wat een schitterende kleuren heeft deze vogel!
Maar dit is toch echt een bekende: de Roodborsttapuit. Komt ook in Nederland veel voor, steeds meer zelfs. Heb je er oog voor, dan zijn het net lampjes in het landschap.
