Posts tonen met het label houtknotszwam. Alle posts tonen
Posts tonen met het label houtknotszwam. Alle posts tonen

zondag 5 november 2023

Even iets moois nr. 529 - Oisterwijkse vennen en bossen

De vrijdag zou ongeveer droog blijven met niet al te veel wind in het binnenland. Ik dacht aan iets met herfstkleuren en paddenstoelen en zodoende begaf ik mij naar de Oisterwijkse vennen en bossen. Daar moest ik toch aan mijn trekken kunnen komen, dacht ik. Dat was ook zo.





Een prachtig herfsttafereeltje: op dood hout tref ik een groepje Fraaisteelmycena aan.





Leuk gezicht, zo'n stapel Glimmerinktzwammetjes die tegen een boom op lijken te klimmen.





Waar ik vermoedde dat ik getrakteerd zou worden op intens gekleurde bomen, daar viel dat een beetje tegen. Wel zo hier en daar tussen het groen in, maar niet de uitbundigheid die ik hoopte. Hiermee wil ik overigens niets af doen van de schoonheid van het gebied, want mooi is het!





De Grote Stinkzwam vind ik op de geur; nou ja, stank eigenlijk. De fraaie groene hoed is al grotendeels verorberd door de vliegen die zodoende zorgen voor de verspreiding van de sporen, het genetisch materiaal van deze zwam. U ziet er een paar zitten.





Het Grote Goorven. Goor is een oud woord voor moeras.





Ik speur naarstig tussen afgevallen blad en dode boomstronken als ik een man op zijn knieën bij een bemoste tak zie zitten. Aha, hij heeft de Houtknotszwam gevonden, een soort waarnaar ik ook op zoek ben. Gebroederlijk turen we door onze macrolens naar het landschapje dat ontstaat door het onderwerp te isoleren van zijn omgeving. Dodemansvingers worden ze ook wel genoemd.





Het Van Esscheven, ook al zo'n plaatje.





Nou zeg, wat een schoonheid. Het is de Narcisamaniet, een werkelijk kakelvers exemplaar. Ik zag hem nooit eerder hoewel hij vrij algemeen heet te zijn.





Gekleurde blaadjes, ze zijn er best wel en ondanks de wind van de afgelopen dagen nog behoorlijk vast aan de takken.





Gewone Zwavelkop. Leuk dat je ze hier ziet in verschillende stadia van verval en vergankelijkheid.





Je oog moet er maar net op vallen: de Rechte Koraalzwam.





Mooi, het licht dat door de bladeren speelt.





Een groepje van de Grote Bloedsteelmycena op een omgevallen boom.





Dit is hetzelfde groepje Fraaisteelmycena als op de eerste foto, alleen vanaf de andere kant gefotografeerd. Toch weer een heel ander plaatje en allebei hebben ze hun charme.


zondag 19 januari 2014

Paar uurtjes Amsterdamse Waterleidingduinen



Afgelopen vrijdag struinde ik een paar uurtjes door de Waterleidingduinen. Ik was met name geïnteresseerd in wat plaatjes van de vos.



Maar een verslagje vanuit de Waterleidingduinen kan natuurlijk niet zonder Damhert. Dit donkere hert ligt te herkauwen langs het pad en heeft een verrassend goede schutkleur. Je zou er zo aan voorbij lopen...





De Vos laat zich al direct zien. Elke wandelaar met rugzak wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Wie weet komt er wat eetbaars uit...





Een smekende blik; je zou er week van worden...





Een meneer met twee camera's - ik vermoed een Groot Natuurliefhebber - heeft in zijn jaszakken twee eendagskuikentjes meegebracht. De vos hoeft zich geen moment te bedenken. Toch maak ik een foto...





De Gele Trilzwam op een dode tak. Er zijn er meer en het zijn net lampjes in het donkere bos.





Die heeft zijn beste tijd gehad.





Het Echt Judasoor hangt mooi te wezen aan een dode stronk. Wel net buiten het hek, want de damherten zijn er gek op.





De Houtknotszwam of Dodemansvingers zie je makkelijk over het hoofd. Bijzondere zwammen, die uitdagen om er een fraaie compositie voor te bedenken. Ik hou het maar eenvoudig.