Even iets moois nr. 624 - Ouderstress en puberleed...het (op)voeden door de Zwarte Stern en de Fuut

Ik mocht getuige zijn van de familieperikelen van twee vogelgezinnen. Leerzaam!

Hier een gezinnetje Fuut. Rommelige foto, maar zo zie je het wanneer een woonboot aan de overkant van de Vecht zich in het water spiegelt. De harmonie is jaloersmakend, schijnt...

Helaas. De beide kinderen blijven proberen bij vader op de rug te klimmen en die is daar niet (meer) van gediend.

En hoe fanatieker de pogingen van de kinderen, te hardhandiger de ouder probeert dit gedrag af te leren. Het gaat er ruig aan toe, helemaal niet anno 2026.

Ik vrees zelfs even voor het leven van een van de kuikens, maar kennelijk zijn de houwen met de snavel precies goed gedoseerd.

Uiteindelijk blijken de ouders eensgezind in hun afwijzing: kinderen, leer zelf duiken en vissen; we helpen je wel maar er wordt niet meer alleen maar geprofiteerd! Leerzaam.

Een kuiken van de Zwarte Stern. Hij zit alleen op het nest. Naar zeggen waren er vorige week nog twee, maar is er eentje verdronken toen hij ondersteboven in het water terechtkwam (??)

In zijn eentje, dus hij krijgt voldoende aandacht en voer. Dat bestaat uit kleine visjes en vooral libellen; heel veel libellen.

Hier de andere ouder; deze is wat zwarter dan de eerste.

Af en toe komt een van de ouders de kleine gezelschap houden. Hij kruipt dan een poosje in de schaduw van de grotere vogel om wat hitte kwijt te raken. Maar als zo'n smakelijke libel wordt bezorgd is dat belangrijker dan de koelte van wat schaduw.

Nooit eerder gezien: in dezelfde plas zwemt een moeder Kuifeend met een sliert jongen. Ze worden tamelijk fanatiek aangevallen door de sterns. Geen idee waarom...

De vlotjes worden jaarlijks door vrijwilligers schoon gemaakt, opgeknapt en in april weer in het water gebracht. Er zijn niet veel plekken meer waar de Zwarte Stern nog helemaal natuurlijk broedt, op drijvende vegetatie van bijv. krabbescheer.

Tijdens die onweersbuien in de nacht heb ik wel anderhalf uur vanuit het dakraam de lucht gefotografeerd in een poging de bliksem vast te leggen. Lukte deels.

Een bij mijn weten nieuwe bezoeker in de tuin: de Bruine Korenbout! Prachtige libellensoort.

Een oude bekende in de tuin maar eveneens heel fraai: de Gewone Oeverlibel. Prachtige insecten!

Even iets moois nr. 623 - de jonkies

De meeste vogels hebben nu jongen en daarvan is het grootste deel inmiddels uitgevlogen. Het leek me een uitdaging om eens te kijken of ik die jonkies voor de lens kon krijgen. Daartoe toog ik naar de buitenplaatsen bij 's Graveland voor de bos- en parkvogels, en naar de Eempolder voor de weidevogels. Hier is de oogst.

Om te beginnen een jonge Grote Bonte Specht. Sommige zijn zo vers uit het nest dat je ze kunt aaien. Deze niet. Zijn eerste lessen had hij kennelijk al gehad.

Een van de ouders komt even kijken of het wel goed ging. Hij kwam aanvliegen, plakte aan een boomstam en 'bevroor' daar.

Jonge Koolmees. Makkelijk te vinden want ze schreeuwen altijd om eten.

Ook zat gehoord en gezien: jonge Boomklevers. Deze lijkt ietwat verbaasd over zijn eigen acrobatische mogelijkheden.

Hier een broertje of zusje, naarstig op zoek naar wat nou eetbaar is.

Meerkoetenjongen behoren ongetwijfeld tot de lelijkste vogels die te vinden zijn. Daarbij zijn de ouders nog eens uitgesproken kortaf en onaardig. Jawel, ze voeren wel, maar als ze het op enig moment zat zijn hakken ze ongenadig in op hun kroost. Soms tot de dood erop volgt. Afijn, dit stel oogt harmonieus en liefdevol.

Een jonge Gaai, ook al op zoek wat eetbaar is en ook nog een beetje lekker. De gehaktballen van moeders zullen voorlopig wel niet te evenaren zijn...

Jonge Spreeuwen doen zich hier tegoed aan ehhh een of ander gewas. Al zeer vliegvaardig, maar nog in hun kinderkleed.

En handig zijn ze ook al. Daarbij net wat minder schuw dan hun ouders.

Jonge Ekster. Je ziet direct dat de verhoudingen nog niet helemaal kloppen. Ongeveer zoals bij onze eigen puberkinderen.

Hé, dit is geen jong, maar een volwassen Huiszwaluw die bouwmateriaal verzamelt. Zou die nog moeten beginnen met broeden?

Twee jonge Blauwe Reigers. Er zit nog weinig tekening en kleur in hun jas.

Ik hoopte ook nog op jonge Gele Kwikken, maar ik vond alleen deze adulte vogel. Voor het mooi laat ik die dan maar even zien.

Even iets moois nr. 622 - Beekdalen en duinvalleien

Ik maakte de afgelopen weken (waaronder vakantie in zuid Limburg) onwaarschijnlijk mooie foto's. Kijk ik ze terug, dan staat het kippenvel in mijn nek. U zult dat niet hebben, maar je vindt ze vast ook het aankijken waard.

Zeldzaam, op slechts enkele plekken te zien en dan vooral in zuid Limburg: de Bosbeekjuffer. Niet te verwarren met de algemenere weidebeekjuffer. Ik hou van een foto met het onderwerp in de schaduw en een lichte achtergrond. Dat lukte hier prima.

Hier het bewijs dat door rood rijden best mag. Foto opgestuurd naar de politie, maar het heet niet voor niets het Miljoenenlijntje...

Niet echt optimaal, zo op de grond. Snel een foto want de zon kwam weer achter een wolk vandaan en dan weet je het wel: binnen 2 seconden vertrokken. Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat. Koninginnenpage natuurlijk.

Op meer plekken tegen te komen, maar alleen in zuid Limburg legaal: de Muurhagedis.

In weerwil van zijn naam vind ik 'm best bijzonder: de Gewone Oeverlibel, vrouw. Hangt te slapen op de St. Pietersberg.

Even dacht ik aan een lieveheersbeestje waarvan de stippen waren weggespoeld (het was nogal nat, onze eerste week vakantie) maar dit is gewoon de Grote Populierenhaan.

Ja, dit is dan weer zo'n foto waar ik met verbijstering naar kijk. Wat een geweldige ontmoeting. Dit is de zeldzame Duinparelmoervlinder. En hoewel zeldzaam, stond ik in een veldje met ossentong en daar vlogen er maar liefst een stuk of 40! Kennemerduinen.

Hoewel ik de onderkant prefereer, mag de bovenkant van de Duinparelmoervlinder er ook zijn.

Ook in de duinen komt de Gewone Oeverlibel voor. Hier het mannetje, zich warmend op het zand.

Hoewel vrij algemeen en overal te horen, slaag ik er niet zo makkelijk in de Braamsluiper voor de lens te krijgen. Houdt zich graag verborgen in de struiken. Zijn zang, zegt iedereen, doet denken aan een wekkertje. Nou ken ik niet alle wekkertjes, maar de overeenkomst tussen een wekker en een Braamsluiper is mij volslagen duister.

Een voor mij onbekend fladderbeestje, maar een korte zoektocht leverde de determinatie: een Lichte Daguil.

Libellen vind ik prachtig en soms denk ik dat ik er al wat verstand van ga krijgen. Zo zag ik in deze al vanuit de verte de vuurrode heidelibel, maar ik zat er naast. Het is de Zwervende Heidelibel. Te herkennen aan uhhh, nou ja, een streepje hier of daar, geloof ik... Mooi in ieder geval!

In extreem fel tegenlicht een portretje van de Geoorde Fuut. In afwijking van zijn grote neef nu druk met balts en nestbouw. Zoals eerder opgemerkt hou ik van tegenlichtfoto's. Dat daarmee een deel van het onderwerp uitgebleekt en nog maar amper zichtbaar is vind ik niet zo erg. Als geheel kan ik hier lang naar kijken.