Even iets moois nr. 387 - Natuurpark Lelystad

De vrijdag bracht ons deze keer naar Natuurpark Lelystad, waar ik hoopte mooie elanden te kunnen fotograferen. Kijk even mee wat het geworden is.

Jawel, een Eland, maar hij hield zich angstvallig verborgen tussen het struweel.

Het park kent nogal wat ooievaarsnesten en de bewoners ervan waren druk bezig het huis opnieuw te stofferen.

Een groep Edelhert-vrouwen verschuilt zich bedeesd achter het riet.

We zagen diverse groepen Staartmezen maar mijn apparatuur is eigenlijk te traag om zulke beweeglijke vogeltjes goed te 'pakken.' Van de 100 foto's is dit de enige die ik niet heb weggegooid en ik zal u niet vermoeien met de creativiteit aan onparlementaire uitdrukkingen aan het adres van mijn spullen...

Moeflons! Prachtige beesten vind ik dat; kleine schapen die ook wel op de Hoge Veluwe leven.

Je ziet hier goed dat deze Wilde Zwaan niet een knobbelzwaan is. Ware hij niet gekortwiekt dan was hij vast inmiddels vertrokken naar de koude streken waar hij thuis hoort.

Imposant. Er is een behoorlijke kudde Wisenten en we blijven maar een stukje achter het hek.

Een Otter kijkt alert om zich heen.

Een Blauwe Reiger - een wilde uiteraard - staart peinzend voor zich uit. Mooi, die bruidsveren.

Anholter Schweiz

Een weekend in maart. Omdat we toch in het oosten des lands zijn, wippen we even de grens over, naar het Biotopwildpark Anholter Schweiz. Ik hoop leuke foto's te kunnen maken van lynx, wolf en wilde kat, en dat liefst met een besneeuwde ondergrond. Dat laatste gaat niet op: het is het eerste warme weekend met maar liefst 18 graden!

Het hart van het park is dit chalet, waarin een restaurant is gevestigd. Je kunt er een kannetje koffie bestellen, maar daar krijg je maar één kopje bij. Apart....

Een grote vijver biedt plek aan één Otter. Ik betrap hem als hij tegen de oever opklimt.

Het is even zoeken naar de Lynx, want die ligt te luieren in het struweel. Een fascinerend beest met die pluimoortjes.

 De Wilde Kat ligt in het zonnetje te soezen, even aaibaar als dat haardkleedje bij oma in de vensterbank.

Prachtig beest, zo'n Moeflon, maar veel kleiner dan ik me hem had voorgesteld.

De Wisent, een wat nurks uitziende kolos. In de afgeschermd deel van de Kennemerduinen loopt ook een groep (pas na de zomer weer te bezoeken) en de Veluwe wordt eveneens geschikt geacht als verblijfplaats. 

De Wolf. Zijn melancholieke blik lijkt te verlangen naar de oneindige verten en ik voel me nauw met het beest verwant.

Aan het eind van de middag verzamelen alle Pauwen zich in de hoge bomen. Enigszins onhandig manoeuvreren zij over de dikkere takken.

Net buiten het park staat een groepje Ooievaars. Deze lijkt vol verbazing zijn spiegelbeeld te onderzoeken.