Even iets moois nr. 592 - hete polders

Het werd heet, zoals voorspeld. Beetje op tijd uit de veren en toch maar op pad gegaan, hoewel ik er weinig van verwachtte. Desondanks kwam ik thuis met een kaartje vol mooie waarnemingen! Ik bezocht drie gebieden: de Nieuwe Driemanspolder, de Starrevaart en de Groenzoom/Nieuwe Droogmaking, alle in Zuid-Holland.

O ja. Pas toen iemand me ietwat geheimzinnig vroeg: 'Heb jij ze al gevonden' schoot me te binnen dat er een kleine hype was ontstaan rond een aantal rupsen van de Koninginnenpage. Toch maar even meezoeken en (eerlijk is eerlijk) op aanwijzen van een andere zoeker ook nog gevonden. Schitterend beestje. Hoewel ik ganselijk niet te klagen heb over mijn uiterlijk, zou ik met zo'n prachtig huidje zelf nog wel rups willen zijn.

In de plas jaagt een Kleine Zilverreiger. Karakteristiek, die gele sokken.

Het Klein Koolwitje, een zeer algemene vlinder.

U zag het al: de Watersnuffel. Zeer algemeen.

Ook algemeen, maar ik zag ze dit jaar nog vrijwel niet: het Icarusblauwtje. Dit is een vrouwtje.

Is dit grappig of is dit grappig... Bij een paar dichte bomen hoor ik een stel zeer geïrriteerde meesjes. Ik word nieuwsgierig: zou er een valk of een sperwer tussen het gebladerte verstopt zitten? Ik blijf luisteren en kijken en ineens schiet er een donkere schim uit de boom een vlieggat in een schuur in. Een Steenuil! Maar wat er in zit, dat komt er vast ook een keer uit. Ik blijf kijken... en blijf kijken... en blijf nog wat langer kijken... en ineens: daar is-ie!

Een Oeverloper komt ook nog even een kijkje nemen op de palen in het water van de Starrevaart.

Het is niet ieders smaak, maar ik hou best van straf tegenlicht. Het stelt bijzondere eisen aan de belichting en levert altijd een apart plaatje op. Zoals deze foeragerende Kemphaan.

Aardig om het verschil in grootte te zien tussen een Grutto (de grote) en de veel kleinere Watersnip.

Daar stond ik overigens wel van te kijken: er waren zomaar een stuk of 10 Watersnippen aan het foerageren in het ondiepe water. Ik ken ze vooral van een meer verscholen gedrag, dicht tegen een oever.

Even iets moois nr. 394 - In de polder

Met plezier rij ik een paar keer per jaar naar De Groenzoom, een behoorlijk groot stuk aangelegde natuur midden in de Randstad, tussen Zoetermeer en Rotterdam. Ik zag er al flamingo's en buidelmezen en dan weet je het wel: laat je maar gewoon verrassen. Af en toe even nat regenen, maar dat droogt toch ook vanzelf weer met die wind.

Rietzangers zaten er veel, heel veel. Niet alleen in het riet maar ook zomaar op en tussen het koolzaad. Of is dit stiekem toch de gestreepte koolzaadfluitert?

Tureluur was er ook, foeragerend in het gras.

In het water stond een Kievit. Hij alarmeerde nogal, dus ik heb een poosje staan zoeken of er jongen waren. Ik zag ze uiteindelijk niet.

Grauwe Ganzen horen eigenlijk niet in Nederland te broeden, maar ze doen dit toch en op steeds grotere schaal. En als het er toch is, waarom dan niet een gezinsportretje?

Op een zandpad langs de Zevenhuizer Plas komt een Blauwe Reiger aanstappen, almaar turend tussen het fluitenkruid. Wij gaan op ons knieën zitten en wachten af wat er gebeurt. Even verdwijnt hij tussen de begroeiing, om er daarna weer uit te komen met wat groente en vlees. Juist, even gewinkeld dus.

Iets verderop, boven de Rotte, wemelt het van de Visdieven. Ik ga een poosje op een krukje en in de regen in de berm zitten en probeer deze vogel vast te leggen in de draai, wanneer ze een duik naar een visje maken. Van de paar honderd foto's is dit de enige die ik over hou. Daar moet dus op geoefend worden!