Even iets moois nr. 633 - van alles wat

Heerlijk, die herfst. Al was het op de camping wel errug fris en nat vorige week. Desondanks volop genoten van alles wat er was. Van paddenstoel tot zoogdier, van vogel tot miniem insect. Kijk maar mee.

Tja, we kunnen niet zonder de Vliegenzwam als eerste foto. Mooi, met dat lage tegenlicht. Ik ontmoette in het bos een mevrouw die vertelde dat ze ALLEEN maar zocht naar vliegenzwammen. Dat mag natuurlijk, maar dan laat je wel een hoop moois liggen zoals je hieronder kunt zien.

Recht van boven gefotografeerd: de hoed van het Hazenpootje. Wel lichtelijk aangevreten. Over een of twee dagen krult de rand van de hoed elegant om.

Ik hoorde een verbaasd kind dat zich afvroeg waar de witte stippen gebleven waren. 'Morgen gaan we nog een keer kijken,' zei moeder, 'dan zullen de stippen er vast zijn.' Beetje domme moeder natuurlijk, want om te beginnen groeien die stippen er niet op maar zijn dat de resten van het 'ei' waaruit een vliegenzwam ontstaat. Ofwel de restanten van het velum. Buiten dat is het helemaal geen vliegenzwam, maar een Oranjerode Stropharia. 

Zeer algemeen, maar - vind ik - erg fotogeniek in zo'n groepje: de Langsteelfranjehoed. Wat je kunt zien als je het weet: ik gebruik een klein lampje om een beetje licht te krijgen op deze stoeltjes. Mooi effect wel. Mocht u denken: da's een hoop werk voor een foto; dat klopt. Ik denk dat elke foto me zo'n 15 tot 20 minuten kost. Maar wel erg leuk om je zo te verliezen in een hobby.

Ondertussen schreeuwen de vogels ook weer om wat aandacht. Met Gerard ging ik naar het Leersumse Veld waar een uiterst zeldzame grijze wouw werd gezien. Die zagen wij ook, maar alleen als een oneindig ver wit stipje in een boomtop. Gelukkig werkte deze Roodborsttapuit beter mee.

Koraalzwammen zijn er in soorten, maten en kleuren. Dit is de Rechte Koraalzwam. Grappig, dat kleine paddenstoeltje er naast.

Ik zie een oninteressante witte substantie aan een stuk dood hout. Voor ik die links laat liggen toch maar even de onderkant bekijken. En zie: aan de onderzijde van deze Witwollige Dennenzwam hangen guttatiedruppels. Via speciale poriën scheidt een paddenstoel een teveel aan opgenomen vocht weer uit. Toch minder oninteressant dan ik in het voorbijlopen dacht...

Het Geel Hoorntje. Groeit in vaak grote groepen op dood hout. Ieniemienie, want maximaal 1 centimeter groot.

Ik breng een lange ochtend door in de Amsterdamse Waterleidingduinen, in de veronderstelling dat de bronst van de Damherten goed op gang is en ik misschien wel een mooi gevecht kan vastleggen. Nou, dat werd 'm niet. De grote geweien maken zich totaal niet druk en liggen her en der rustig te herkauwen of te dommelen. Ook mooi natuurlijk, maar je zou er zelf bij in slaap vallen...

Hèhè, meneer sleept zich uit zijn bed en lijkt hier wat dennennaalden te willen proeven. Bijzondere houding zo.

Natuurlijk, de Breedplaatstreephoed, maar dat zag u waarschijnlijk al. Algemeen voorkomend. Het is een schimmel uit de familie marasmiaceae. De hoed is radiair vezelig gestreept en vandaar dus de naam.

Ik experimenteer nog wat met het lampje en daar leent deze dreumes zich goed voor. Het is een Gewone Melksteelmycena, luttele centimeters hoog.

In het duin zit een Roodborst zo aandoenlijk fanatiek te zingen dat ik er een poosje bij blijf staan. Alsof het voorjaar op uitbreken staat.

Wat een grappig gezicht. De steel van deze Fopzwam volgt keurig de lijn van de stam waar hij tegenaan groeit.

We zien hier de golvende lijn van de Koningsmantel. De hoed heeft aanvankelijk een halfronde, later uitgespreide vorm. Het gele oppervlak is bedekt met bordeauxrode tot dieprode vezelschubben. Als die uit elkaar schuiven wordt de gele basiskleur zichtbaar. Dat is hier enigszins te zien.

Jawel, die moet u kennen: de Porseleinzwam. Ze staan op een afgezaagde stronk en die rol ik een kwartslag om zodat ik de onderkant van deze paddenstoel kan zien. Die is veel fotogenieker dan de bovenkant. Na de foto rol ik de hele boel weer op zijn plek.

Iedereen is natuurlijk trots op zijn huisdier. Ik ook, al is het geen allemansvriend. Sinds deze Springspin domicilie heeft gekozen in de bloempot op tafel, zijn we extra voorzichtig bij het opruimen en schoonmaken. In ruil wil hij dan wel eens een keertje poseren voor de macrolens. Niet dat hij veel tijd heeft, maar vanmiddag kreeg ik een paar minuutjes. Dankjewel, kleine vriend...

Even iets moois nr. 595 - Paddenstoelen

Niet aan te ontkomen natuurlijk, in dit jaargetij. Diverse dagen ben ik op diverse plekken op jacht gegaan naar aansprekende paddenstoelen. Ik vind ze buitengewoon fascinerend en de variëteit in kleuren en vormen is oneindig. Als je nagaat dat er zo'n 5.000 soorten in ons land voorkomen (tegen 250 soorten vogels) dan is te begrijpen dat je nooit uitgekeken bent. Daarbij is de naamgeving - geen idee wie die bedenkt - soms razend creatief en een andere keer bijzonder raadselachtig. Dit jaar hoopte ik in ieder geval te zien de spechtinktzwam, de kopergroenzwam en de zalmzwam. Die laatste is nog niet gelukt...

De Panteramaniet. Giftiger dan de vliegenzwam. Mooi plaatje wel, zo vrijstaand en met wat herfstbladeren op de voorgrond. Sowieso zie ik dit jaar enorm veel Panteramanieten.

Aha, de Gele Knolamaniet, heel jong exemplaar. Niet heel giftig, maar wel een beetje. Gevaar zit er in dat je 'm verwart met de groene knolamaniet en die is heel erg giftig. Gewoon maar laten staan dus!

En wat zien we hier dan? Dit is de Grote Bloedsteelmycena, een veel voorkomend paddenstoeltje op rottend beukenhout. Zijn naam dankt hij aan het feit dat hij bij beschadiging een roodbruin vocht afscheidt.

Blijft natuurlijk altijd mooi, zo'n Vliegenzwam. Ik fotografeer hem liefst op ooghoogte waarbij een stukje omgeving ook zichtbaar is. Zoals hier, en u herkende waarschijnlijk al het bos rond Bilthoven.

Op een landgoed boven Naarden - zo luidde de tip - is een laantje waar de Spechtinktzwam rijkelijk voorkomt. En laat ik die nou ongelooflijk mooi vinden! Hij is aanvankelijk volledig bedekt door een wit en viltig velum dat bij het uitgroeien van de hoed in onregelmatige banden openbreekt en dan doet denken aan de veren van een grote bonte specht. Vandaar de naam. De smaak ik onaangenaam naar ik begreep, dus alleen maar kijken. Nou ja, en fotograferen...

Hier nog eentje dan. Deze staat pal naast een fietspad en ik word bevreemd aangekeken door de passerende fietsers. Misschien wel een raar gezicht: iemand van 68 die zich op zijn knieën een weg baant door de woekerende klimop...

De Rechte Koraalzwam. Veel voorkomend, vooral op takken en stronken van iep, beuk en eik.

Helemaal dood gefotografeerd natuurlijk, die Vliegenzwam. Even proberen er een ander zicht op te krijgen.

Of dan toch maar weer met wat omgeving er bij.

Nóg een Panteramaniet. De hoed is helemaal ontplooid. Fraaie paddenstoel.

In de berm van de sporthal waar ik ben opgeroepen voor een coronaprik staat deze fraaie Geschubde Inktzwam. Een van de honderd soorten inktzwam die in Nederland en België voorkomen. Het is een nematofage schimmel zegt de catalogus en daar heeft hij het maar mee te doen.

Op landgoed Gunterstein tref ik deze Prachtamaniet. Hoofdzakelijk te vinden langs Eikenlanen. Zeldzaam.

Ja, zeg het maar. Het is een van de veel voorkomende soorten Russula, maar welke? |Opvallend vind ik dat je vrijwel nooit een onbeschadigde Russula vindt. Ze zijn altijd aangevreten, gescheurd of omgevallen. Hoe dat dan weer komt?

Had ik al eens verteld dat ik een fan ben van Springspinnetjes? Deze verscheen plots thuis op de zitbank. Hij vond het poseren eerst wat spannend, maar nadat hij een rondje mocht lopen over de camera ging hij er echt even voor zitten. Die middelste ogen zijn een soort telelensjes en hij is daardoor waarschijnlijk het best ziende insect dat we kennen. Ooit zag ik er eentje in onze caravan een vliegje bespringen. Hij doet dat sneller en handiger dan ik met een vliegenmepper. Komt mede omdat hij zich zekert met een draadje dat hij tijdens de sprong maakt. Sindsdien heb ik een onbegrensde bewondering voor deze rakkertjes van hooguit een centimeter groot. Als dank voor het portret wees ik hem een plekje achter het gordijn, waar hij ongestoord en warm zijn leven kan leiden.