Even iets moois nr. 625 - Jonkies

Ik maakte deze maand al duizenden onwerkelijk mooie foto's, eigenlijk te veel schoonheid om zomaar een selectie van te maken. Ik doe toch maar een poging en begin met jonge vogeltjes in allerlei biotopen.

Een jonge Kauw. Ze moeten leren wat eetbaar is en wat niet en daarom proberen ze alles wat voor hun snavel komt. Deze dot pluis zal niet op het menu komen, schat ik.

Sociale vogels, die Spreeuwen. Ook de jongen zie je momenteel in grote groepen rondtrekken en onderling druk communiceren.

Een jonge Boerenzwaluw. Ik observeer hem vanuit de auto en wacht tot er een ouder komt om hem te voeren. Maar na een kwartier rijdt er een andere auto langs en floep... weg is-ie. Jammer.

Schattig, die jonge Knobbelzwanen. Ik tel er maar vier en snap niet goed waarom het er zo weinig zijn. Misschien een paar in de sloot met de andere ouder?

Ik probeer dat een beetje in de gaten te houden en daarom denk ik dat dit het laatste van de vele nesten is dat onlangs is uitgekomen. Moeder Fuut vaart het hele kroost - al in pyjama - de Vecht rond terwijl vader op visvangst gaat.

Jawel, vader had beet. Je ziet vaak dat een van de jongen het gretigst is. Die stapt van moeders rug af en neemt de meeste visjes in ontvangst. Hij zal ook het snelst zelfstandig zijn, neem ik dan aan.

Kijk, een juveniele Heggenmus zoekt een plekje zonder kroos om een badje te nemen.

En dat is precies wat deze jonge Zanglijster ook wil.

Oei, nu geraak ik toch in ernstige verlegenheid. Ik dacht eerst - vanwege dat witte vleugelstreepje - te maken te hebben met een juveniele Bonte Vliegenvanger, maar die bijna oranje borst suggereert meer een Gekraagde Roodstaart. Dus mocht u uitsluitsel kunnen geven: graag!

Hier is dan weer geen twijfel mogelijk: een jonge Kuifmees. Zijn kuifje is nog in het puberstadium maar onmiskenbaar aanwezig.

Een jonge Pimpelmees; wat pluizig nog, maar al aardig op kleur. Van de mezen haalt zo'n 80% de volwassenheid niet. Ze vallen ten prooi aan katten, roofvogels en ander ongerief.

Een van de grappigste jonkies is toch wel die van de Roodborst. In eerste instantie zwaar gespikkeld en dan zie je na een paar weken de eerste oranje veertjes op de borst verschijnen.

Dit is dan toch wel het snoepje van de maand: een nog niet helemaal uitgekleurde man Kruisbek! Vooral volwassen mannen zijn een schoonheid om te zien met hun koraalrode kleur, maar deze mag er toch ook beslist wezen. Zijn snavel is helemaal aangepast aan zijn eetgewoonte: het opdiepen van zaden uit de kegels van naaldbomen.

En als afsluiter onze kleinste futensoort: de Dodaars. De jonkies zijn schatjes om te zien en hoe klein ze ook zijn, ze proberen al dapper mee te duiken. Maar een lekker hapje van pa laten ze zich nog goed smaken.

Even iets moois nr. 606 - Dagje fotohut: de mezen

De eerste blog van dit jaar. Afgelopen vrijdag zat ik met Gerard in een vogelhut op de Veluwe en daar kreeg ik een lawine aan vogels voor de lens. Vooral de gebruikelijke soorten maar bijzonder leuk om weer eens mee te maken. Ik kwam thuis met volle kaartjes en lege batterijen en zo hoort het natuurlijk ook. Ik knip het maar in tweeën; we beginnen met de mezen.

Deze komt nog uit het dorp: een Staartmees. Niet een gewone, maar een Witkoppige. De tweede keer in mijn nog prille leven dat ik er eentje zie. Zomaar tussen de gewone staartmezen.

Pimpelmees. Levendige, vrolijke beestjes, mooi van kleur ook. Ik blijf er toch steeds de telelens op richten.

Er lag nog een dun laagje ijs op het water, sterk genoeg om een meesje te kunnen dragen.

Fraai toch, die blauwe staart.

Koolmezen, die waren er ook.

Er waren er veel, dus het wordt dan de kunst om een net iets leuker plaatje te maken, zoals van twee tegelijk...

... of eentje die zijn spiegelbeeld wel interessant vindt.

En dan komen we bij mijn favoriet: de Zwarte Mees. Minder kleurrijk dan pimpel of kool, maar ik vind ze meer dan schattig.

De rug is blauwgrijs, de borst vuil wit. Razendsnel zijn ze en het duurde tot diep in de ochtend voor ik er een ordentelijke foto van kreeg.

Het zijn echte bosvogeltjes die je niet gauw bij de pinda's in je tuin zult zien.

En dan komen we nu bij de probleemgevallen: dit is een Glanskop, maar die is in vrijwel niets te onderscheiden van de matkop.

Op geluid wisten we dat beide soorten rond de hut zaten. De verschillen moet je zoeken in de dikkere nek van de matkop en zijn grotere keelvlek. Maar dat laatste is ook weleens precies andersom. Kom er maar uit...

Mogelijk is dit dan een Matkop.

En dit is dan weer een Glanskop. De Glanskop is een echte bosbewoner, de matkop houdt meer van iets opener landschap. Waar de hut staat lopen beide landschapstypen in elkaar over.

Qua mezen kwam nog heel even een kuifmees voor de hut, maar toen was ik net mijn accu aan het verwisselen. Jammer.

Even iets moois nr. 588 - Jong grut

We waren op het park De Hoge Veluwe, ook op zoek naar de slangenarend waarvan er naar verluidt een vijftal rondvloog. Niet gezien helaas. Maar in de hut vermaakten we ons prima met het jonge spul dat frequent kwam drinken of badderen.

Een van de leukste pubers is toch wel de Roodborst. Met soms al een enkel veertje oranje-rood is het toch hoofdzakelijk spikkels wat de klok slaat.

Een ietwat bezorgde ouder Pimpelmees kijkt vorsend naar een nazaat.

Nee, dit is geen juveniel maar duidelijk een volwassen Appelvink. Een van de allerfraaiste inheemse vogelsoorten. Zie toch die indrukwekkende snavel...

Ook volwassen: een Putter komt even een slokje drinken.

Kijk nou-es: een juveniele Bonte Vliegenvanger. Je ziet al aardig zijn volwassen kleurenschema.

Kan niet achterblijven natuurlijk: de Grauwe Vliegenvanger. Ik vermoed een adult. Ik fotografeer door een takje heen, vandaar dat groene waasje.

Wat is een zit in een boshut zonder de Glanskop? Dus hij was er gewoon om even te badderen.

Nu het AD mij heeft gebombardeerd tot libellenfotograaf kijk ik extra alert naar libellen en juffers. Gelukkig hoef ik er de tuin niet voor uit. Hier een fraaie Gewone Oeverlibel.

Speciaal voor de libellen heb ik in de tuin een paar bamboestokken geplaatst. Die gebruiken ze dan als uitkijkpost voor hun jacht op vliegjes. En soms ook voor heel andere bezigheden.

Grappig wel. Ik werd benaderd door het AD, regio Utrecht, of een journalist een keer met me mocht meelopen als ik libellen fotografeerde. Zo geschiedde...

Even iets moois nr. 576 - Spechten

Al een paar dagen breng ik vele kilometers door in omliggende bossen. De uitdaging is om in één gebiedje alle vijf soorten spechten te zien of te horen. En tegelijkertijd speur ik naar de bosuil. Nu er nog geen blad aan de bomen zit is dit een leuke opgave. En of dat lukte?

Rond Bilthoven vind ik zonder moeite en binnen 200 meter van elkaar vier soorten specht. Hier de Zwarte, druk bezig zijn nieuwe huis te bouwen. De Zwarte Specht is groot, ongeveer formaat kraai. De toegang tot de nestholte is dan ook zowat anderhalve decimeter. Zo'n beestje moet er een paar weken voor uittrekken om een nieuw nest uit te hakken.

De buitenplaatsen bij 's Graveland hebben allemaal van die prachtige bomenrijen. Ik richt er graag even de camera op. Maar ook komen hier alle vijf de inheemse spechten voor.

Een van de meest uitbundige zangers in het voorjaar: de Zanglijster. Gaat onvermoeibaar door tot in de nacht, meest vanuit de hoogste top van een boom. Hier gelukkig ietsje lager.

Ook in het bos: de Pimpelmees. Was ooit mijn bijnaam, maar dat waren andere tijden...

Kijk nou, die had ik gehoopt ergens te horen, maar zonder één piepje te geven hangt hij ineens op 8 meter voor me: de Kleine Bonte Specht! Precies de vijfde soort voor vandaag. Actief vogeltje en daardoor lastig te fotograferen.

Klein is ook echt klein: niet groter dan een mus. Komt vrij algemeen voor in bossen maar wordt niet makkelijk ontdekt. Hij is nogal zwijgzaam, zit niet op stammen maar op takken en ook zijn roffel is minder luidruchtig dan we van de grote kennen.

En dit dan. Dit moet haast de Bosreiger zijn, een met uitsterven bedreigde soort.

Houtduiven zijn er veel in het bos, evenals hun kleinere neef de holenduif. Soms zie ik groepen van wel 40 stuks tegelijk.

Even iets moois nr. 566 - vogelhut

Afgelopen vrijdag was ik weer eens in een vogelhut. In dit geval in hut nr. 3 van Glenn Vermeersch in Kalmthout, België. We zagen vooral de heel gewone vogeltjes, met één hoogtepunt: de Grote Gele Kwikstaart! En ik maakte wat videootjes ook nog. Die vind je hier: 

https://youtu.be/ji_4_Ezd2kk (kopiëren en in browser plakken.) 

Eerst maar een plaatje van thuis: de Halsbandparkieten doen zich tegoed aan de sierappeltjes.

Goed, hut nr. 3 dus. Heel prettig: er stond een houtkacheltje te snorren. Dat maakte het allemaal wat behaaglijker, zij het dat ik nog steeds geur als een rookworst.

Glenn Vermeersch heeft in en rond Kalmthout een groot aantel hutten neergezet. De ene is gespecialiseerd in de ijsvogel, een andere op de buizerd en sommige zijn met name voor de zeer algemene soorten. Zoals hut nr. 3.

Dus kijken we de hele dag vooral naar mezen en vinken, terwijl we stiekem hopen op appelvink, klapekster of grote gele kwikstaart.

Onder 'heel gewoon' schaar ik natuurlijk ook de vogels die op of aan de bomen hun voedsel zoeken.

In ieder geval ook een goede gelegenheid om de 'nieuwe' camera uit te proberen. Ik begin al steeds warmere gevoelens te koesteren, dus het komt meer dan goed.

In zo'n holle boom moet natuurlijk elk holletje worden onderzocht op larfjes, spinnetjes en ander lekkers.

Het voederen van de beestjes is goed geregeld. Zonder één keer te hoeven bijvoeren ligt er altijd genoeg voor iedereen.

Met pitjes en zaden op de grond en vet aan de boomstam is er voor elk wat wils.

Kijk nou, daar is dan toch de bezoeker die de dag naar een hoger niveau tilt: de Grote Gele Kwikstaart.

De GGK is een inheemse vogel, maar als broedvogel tamelijk schaars. We vinden hem dan vooral in het zuiden en oosten des lands.

Hij houdt van snelvlietende beekjes of rivieroevers met basaltblokken tot in het water en bomen langs de oever.

Buiten de zomers zien we ook doortrekkers en overwinteraars, en op dit moment is de GGK in het hele land wel ergens te bewonderen. Echt blij dat ik hem zo mooi heb kunnen bekijken en fotograferen.