vrijdag 17 maart 2017

Even iets moois nr. 277 - Lentekriebels!

Het was een week waarin we afscheid namen van de winter. Ik vind dat altijd weer jammer, en ik lijk daarmee een eenling. Maar goed, het voorjaar heeft allerlei prachtigs in petto, dus we genieten graag van alles wat de natuur ons nu weer biedt.





Sneeuwklokjes! Ze zijn er in soorten en maten. Deze foto toont wazig en zacht omdat ik door en langs andere sneeuwklokjes heen fotografeer.





Een Krokus, ook altijd een geliefd foto-onderwerp. Bewust maak ik veel onscherpte en zorg voor een andere krokus in de achtergrond.





De Ooievaars zijn grotendeels terug uit Afrika, áls ze al weggeweest zijn. Dit stel heeft elkaar weer gevonden. Manlief komt met een prachtig kado voor zijn vrouwtje: stoffering voor het huis!





Ik denk dat we over twee maanden jonge ooievaartjes zien!





De paartijd van de Heikikker is vroeg in het voorjaar. Natuurfotografen houden dat scherp in de gaten, want hooguit twee weken lang kleuren de mannetjes dan grijs- tot felblauw!





 Zo'n blauwe kikker is buitengewoon fotogeniek, maar een foto ervan is nog een hele opgaaf. Ik ben dan ook erg blij met dit plaatje.





In de polders vertoeven nog grote groepen Kolganzen. Het is niet de bedoeling dat die hier de zomer overblijven, maar aanstalten om te vertrekken lijken ze nog niet te maken.





Jawel, al helemaal op kleur: de Tureluurs beginnen weer langzaamaan onze polders binnen te stromen. De voorhoede heeft onze lage landen al bereikt, terwijl de hoofdmacht naderbij komt.

dinsdag 7 maart 2017

Even iets moois nr. 276 - Een tropische verrassing

Afgelopen vogelvrije vrijdag bezocht ik weer eens de groep Flamingo's die daar elke winter bivakkeert. Altijd stonden ze te ver weg voor een foto, maar omdat er nu werd gebaggerd was de hele groep een paar honderd meter opgeschoven. En zo kwamen ze binnen het bereik van mijn telelensje...





Er werd dus gebaggerd...






Het is een gemengde groep. De lichtroze is de Gewone of Roze Flamingo; de kleinere is veel kleuriger en heet Chileense Flamingo. Die heeft ook een veel grotere zwarte punt aan de snavel.




Dit zijn dus Chileense; de voorste een juveniel.





Hier beide soorten. Het kleurverschil is goed te zien.





Als de hele groep op de wieken gaat weet je even niet wat je ziet. Bij vijf graden lijk je toch verzeild op een of ander tropisch eiland....





Het lijkt allemaal heel uitzonderlijk, maar dat is het eigenlijk niet. Dit is de meest noordelijk broedende populatie Flamingo's en die huist 's zomers op de grens bij Groenlo, het Zwillbrocker Venn. 's Winters trekken ze daar weg en blijven ze hangen in het brakke water van de Grevelingen. Er is daar een overvloed aan voedsel en het zal niet dicht vriezen.





Bij alarm worden de nekken gestrekt en klinkt een ongerust geknor...



Afijn, met een kleine 700 foto's op het kaartje werd het een hele klus om de mooiste eruit te pikken...